“insanın bu etrafımızdaki topraklardan hiç farkı yok... bakıyorsun bir gün, bütün arzuları sonbahar yaprakları gibi dağılmağa başlıyor, içinde her şey ölüyor, her şey kuruyor... artık ümidi kesiyorsun... bundan sonra bahar, hayat, saadet bitti diyorsun... fakat üç ay sonra her şey yeniden canlanmağa başlıyor... o kuru toprak, eskisinden daha güzel baharlarla bezeniyor. “