s
@Tyttoo
229 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Sakın okumayınEdebiyat
BEN KİTABI GERÇEK KAVGAM SANIP ALDIM. MERĞERSEM KAVGAM’IN ANALİZİYMİŞ. NEYSE OKUMAYA DEVAM ÇOK FAZLA KELİME YANLIŞI VAR. YANİ KİTABI OKUMADAN MI BASTINIZ? AMA BARDAĞI TAŞIRAN SON DAMLA 48. SAYFA OLDU. “OSMANLI DEVLETİ, ERMENİLERE SOYKIRIM YAPTI” DİYE YAZMIŞ. BİZ ERMENİLERE SOYKIRIM YAPMADIK Kİ ELİNİZDE KANIT BİLE YOKKEN, BİZİ NAZİLER İLE KIYASLAMANIZ ETİK DEĞİL.
TARİHİ ÇOK YANLIŞ ÖĞRETMİŞSİNİZ.
iyi-kötünün çatışması. bu kitap benim için bir kelime ifade edecek olsaydı bu kesinlikle ‘öfke’ olurdu. ilk sayfasından son sayfasına kadar öfkeden kızarmış bir şekilde okudum. bunun sebebi haksızlığa gelemiyor oluşum. kitabın içine girip bir karakteri öldürecek şansım olsaydı, bütün şansımı jack’tan yana kullanırdım ve simon ile Domuzcuğu çekip kurtarmak isterdim vahşilerin arasından. en acı olanı öfkelendiğim karakterlerin 6 ve 12 yaşlarında çocuklar olması. kitaptan çıkarılabilecek en büyük olgu, “masum görünen çocukların, ellerine geçen ilk fırsatta kendilerini, her şeyin üstünde, her şeyi yok edebilecek kadar güçlü hissedecekleri” mantıklı hareket edilseydi o adadan kurtulabilirlerdi ama onlar avlanmayı, kan dökmeyi, vurmayı, kırmayı daha eğlenceli buldular. sonunda ölmesi gereken kişi jack’tı. 12 yaşlarında bir çocuğun ölmesini isteyecek kadar vicdansız olduğumu düşündüğümde kendimden nefret ettim ancak, diğerlerine yaptığı bütün kötü şeyler yüzünden jack ve roger’in gerçekten ölmesini istedim. ama maalesef öldürülen bambaşka birileri oldu.
kitabı bir 3/4 dk önce bitirdim. kitapçıda görüp elime aldığımda ikilemde kalmıştım. hem ilgi çekiciydi hemde gerçeklerden uzak gibi görünüyordu. ilk sayfalarında sıkılmadım desem yalan olur. hatta ciddi ciddi ‘ben ne okuyorum ya’ dedim kendi kendime. ancak ortasına geldiğimde bende bir merak uyandırdı. sonuna doğru yine biraz sıkıcıydı ancak normalde kitap okurken olaylar, mekanlar ve karakterler kafamda canlanırdı. bu defa bir türlü kitabın yaşandığı ana gidemedim zihnimde bu yüzden filmini de izlemeyi düşünüyorum. konusunu anlatmak istemiyorum çünkü konudan ziyade bir şey söylemek istiyorum. bazı yorumlarda Erik’e haksızlık yapıldığını ve asıl aşk kahramanının o olduğu yazılmış. buna katılamayacağım çünkü Erik karakteri hep takıntılılık derecesinse seven -belkide sevdiğini sanan- bir karakterdi. kitabın son satırına kadar “lütfen Raoul ölmesin” diye söylendim kendi kendime. kesinlikle sarhoş edecek bir hikaye
Çalıkuşu
bu kitabı 10 yıl önce 11 yaşımdayken okumuştum. ‘çocuk kalbimle ne kadar hissedebilirim’ derken gerçektende hissettim. 10 yıl önce ne hissettiysem bugün tekrar okuduğumda aynı şeyleri hissediyorum.
Sahilde Kafka1000Kitap
bu yazarın “rüzgarın şarkısını dinle” kitabını okuduktan sonra hiç şüphe etmeden sahilde kafkayı aldım. ilk başta çok güzeldi. ana kahramanın annesizliği, babasının ilgisizliği ve evden kaçma