Seni bilmem fakat ben maddelerin fevkinde bir manevi bağa, insanları birbirine yaklaştıran bir hisse inanıyorum. Düşün, dünyada birbirini sevmek birbirine yakın olmak hisleri de olmasa yaşamanın manası kalır mı? Bizi kütlenin fevkine yükselten yalnız bunlardır. Fakat biz entelektüeller arasında da muayyen birtakım fikir bağları yok, herkes kendi havasında ve menfaat peşinde.
Acı kutsal bir vahşidir. Niçin kutsal? Çünkü insanı aşkınlık deneyimine götürürken kendisinin dışına atar ve ona varlığından habersiz olduğu bir takım zenginlikleri gösterir. Ve vahşidir. Çünkü kimliğini bozarak yapar bunu. Tercih şansı bırakmaz insana. Yanma riskinin büyük olduğu bir ateş deneyimidir.
Toplum için şiddet olan şey boksör için acıdır. Rakibin üstünde fiziksel anlamda yoğunlaşmayla ve acı vermeye yönelik darbelerle boks global bir acı figürüdür.
İşkence uç durumları yaşama deneyimidir, kimi zaman dayanılmaz olanın içine atar ve uzun sürer bu. Çoğu zaman insanın inançlarını sarsar, çılgınlığa ya da bilinçli bir ölüm tercihine götürür. Yara almadan kurtulmak mümkün olmaz ve bu yaralar genelle içeridedir.