O ışıltıya kapılanlar nereye gitti, hangi diyarlara?
Yaz fişekleri patlarken saçtı ışığı yıldızlara.
Hepsi kumda soğudu birer birer.
Farkına varmadan geçiverdi.
Nereye gitti o kalabalıklar?
Nereye gitti o sesler, o bakışlar?
Ayak izleri bile silinmiş,soğuk kumlar uzanır sessizce.
Yanlız dururum yönsüzce.
Tek ayakkabısını yitirmiş çocuk gibi dolaşırım şimdi yalınayak.
Ne dönecek bir yerim kaldı.
Kulağımı dayarım bir deniz kabuğuna
Çatırdıyan fişekler hâlâ orada.
Dalgaların sesine karışır yankıları
Biraz daha duymak için kabuğun içine çekilirim.
Farkına varmadan hapsolurum bir mağaranın koynuna.
Gözyaşlarımdan örülmüş dalgalar çarparken kapıya sadece buz gibi Ay dokunur.
Şimdi, ne olur, çık dışarı.
Gökyüzü yıldızlarla dolu, sönmüş fişeklerin yerinde parlıyor umutlu.