"İnsan daha yaşamadan cennet umudunu ne yapsin?Kendi ruhları yerlerde sürünürken, kutsal ruhu ne yapsınlar?Yardima ihtiyaçları olacak.Olmeye sira gelmeden once yaşamaları şart."
Yaşamı düz bir çizgide tutmak tükenmektir. Yaşamak zorunda olduğumuz şunca yılı
aykırı uçlar arasında gezdirip geçirmedikçe, alışkanlıkların
sınırlarını aşmadıkça zaman zaman, yaşamak nasıl yenilik
olur tükenmek değil de?
Doğduğumuzda, bu dunyaya geldigimizde,sanki ömür boyu surecek bir anlasma imzalamis gibi oluruz,fakat gunun birinde bunu benim adıma kim imzaladı diye sorabiliriz...