İnsan zihni için esas zaman anlamsal olarak 'gelecek' tir; zira insan geleceğe doğru yaşar, diğer zamanlar hep geleceğe atıfla değer ve anlam kazanırlar. Değer ve anlam, hiç olmamış, yaşanmamış, bir an ve halin değeri/anlamıdır. Geçmişi yücelten ve öneren öyküler olarak mitler önemlerini, geleceği şekillendirme güç ve becerilerinde, vaat/uyarma ve önermelerinde bulurlar. Bilincin eylem zamanı şimdi'dir, iki olmayan -geçmiş ve gelecek arasında- aradalık zamanıdır, ama tek konu zamanı 'gelecek'tir. 'Geçmiş,' materyaldir; kullanılarak gelecek yapılandırılır. 'Geçmiş', gelecek'le ilgili kaygıları ve ümitleri beslediği için -gelecek içinde- önemlidir. 'Şimdi', zaten felsefi olarak ele alınamaz; oluşurken kaybolur, geçmişe dönüşür.