Esra Bal

Bir insana, daha da beteri bir çocuğa ölmeyi isteyecek kadar acı çektirebilen insanlarla birlikte yaşıyoruz. Ve bu belki de acının kendisinden bile acı. Çare ne peki? Belki delirmek. Ağız dolusu küfretmek belki. Belki unutmak, belki de bunlardan hiç bahsetmemek...
Sayfa 91
Reklam
Yalnızlık olağan ama öyle ansızın çıkagelmesi korkunç bir şey.
Sayfa 28·Kitabı okuyor
Yaşam geçip gitti, hiç yaşamamışım gibi.
Sayfa 93·Kitabı okudu
"Yaşamak! Bir ağaç gibi tek ve hür Ve bir orman gibi kardeşcesine" ~Nazım HİKMET
Fakat gerçekten buna bir hayat denebilir mi? Eğer yaşamak kelimesinin mânası her şeyden mahrum olmak ve ıstırap çekmekse, her an küçülmek ve bunu nefsinde her lahza duymaksa, bir türlü aşamayacağı bir çemberin içinde durmadan çırpınmaksa, şüphesiz ben de, benimkiler de en derin şekilde yaşıyorduk.
Reklam