Kötü, benzerini delice savunuyor, cahil cahile kanat oluyordu. Önyargı, olur ki azıcık dökülür korkusu ile her gün aydınlar tarafından sıvası kontrol edilen ve eğitimli ustaların çalıştırıldığı bir duvardı. Ören ördüğüne bakıyordu, sebebe bigâne; kendini faydalı ve çalışkan duyuyordu, kalana bigâne. İnsan denen bu zorba cahil, bildiklerini bilmediklerinden ördüğü duvarlar ile koruyordu.
Gençliğinde anlamayı ve öğrenmeyi anlatabilmek zannederdi, halbuki anlattıklarını kendine ait olduğu ve anlaşıldığı düşünülen ile sadece bir temas veya ilhamı olduğunu sonra görmüş ve gerçek anlamanın anlatmaya gelemeyecek kadar içsel ve sözsüz kalbî bir atış olduğuna ikna olmuştu.