Ümit Varlık
@Umit_v77
ان الدين عند الله الاسلام
⚘İncinsende, incitme.
⚘"Ben ne olursam olayım yine de benim. Ben ne öğrenirsem öğreneyim yine de cahilim".
Halk ile savaşmak ise: İnsanlarla hoş geçinmemek, elinden dilinden herkesi bıktırmaktır. Peygamber Efendimiz 'de şöyle buyurmaktadır: "Elinden, dilinden Müslümanların emin olmadığı kimse, gerçek Müslüman değildir"
Sayfa 55 - Anonim yayıncılık
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ölsek ne olacak sanki... Onlara ne? Ben onlar için
neyim?." Sonra, daha acı ve insafsız bir tavırla ilave etmişti:
"Ben onlar için hiçbir şey değilim... Hiçbir şey değildim..
Senelerden beri aynı evde beraber yaşadık... Bu adam kimdir diye merak etmediler...
Hâlâ daha bir şey konuşmamıştık. Fakat artık buna hayret etmiyordum.
Onun sessiz sedasız yaşayışı, tahammül edişi, insanların zaaflarına merhametle ve edepsizliklerine eğlenerek bakışı kâfi bir irade değil miydi?
.Şimdi onun sarsılmaz sükûnetini, insanlar ile münasebetlerindeki garip çekingenliğini gayet iyi anlıyordum. Etrafını bu kadar iyi tanıyan, karşısındakinin ta içini bu
kadar keskin ve açık gören bir insanın heyecanlanmasına ve
herhangi bir kimseye kızmasına imkân var mıydı? Böyle bir adam, önünde bütün küçüklüğü ile çırpınan birine karşı taş gibi durmaktan başka ne yapabilirdi? Bütün teessürlerimiz, inkisarlarımız, hiddetlerimiz, karşımıza çıkan hadiselerin
anlaşılmadık, beklenmedik taraflarınadır. Her şeye hazır bulunan ve kimden ne gelebileceğini bilen bir insanı sarsmak mümkün müdür?
Çocuk: "Anam," dedi, "anam, yarın sabah gün işımadan uyandır beni."
"Gene uyanmazsan?"
"Uyanmazsam iğne sok etime. Saçlarımı çek. Döv beni."
Soluk yüzlü, ince kadının kara gözleri sevinçli bir ışıltı için-
de kaldı.
"Ya gene uyanmazsan?"
“Öldür beni."
Kadın var gücüyle çocuğu kucağına alıp, bağrına bastı.
"Cannn!" dedi.
"Uyanmazsam." Çocuk düşündü. Birden: ağzıma biber koy," dedi.
Anası yeniden, aynı sevecenlikle, gözleri yaşararak onu
bağrına basıp öptü.
Çocuk boyuna yineliyor:
"Bak uyanmazsam ağzıma biber koy ha!.."
Ana: "Can!" diyor.
"Biber çok acı olsun."
Şımarıyor, tepiniyor, ara vermeden boyuna haykırıyor:
"Acı biber, kırmızıbiber... Bir yaksın ki ağzımı. Bir yaksın
ki... Hemencecik... Hemencecik uyanayım."
Anasının elinden kurtuluyor, o hızla çardağa çıkıp yatağa
giriyor.
Bunaltıcı bir yaz gecesi... Gökte tek tük soluk yıldızlar, ko-
caman, testekerlek bir ay... Yatak ekşi ekşi ter kokuyor.