Ümmü Türk
@Ummutrk
“Ben yüreğini yitirmiş bu zamandan korkuyorum”
| Furuğ Ferruhzâd
SCUM: BU KİTAP ERİLİTEYİ DOĞRAMAKTADIR.
Puan vermedi·92 syf.··
Beğendi
·2021 27. kitabı
·27 saatte okudu
·Okunma: 15 Haziran 2021 23:36
Amerikalı radikal ayrılıkçı feminist Valerie Solanas, SCUM’da kadının kalbinde yatan intikam ateşini dillendirmekle kalmamış, erile olan nefretini, erile karşı soykırım teoriler yapmak pahasına kusmuştur. Solanas’ın bu ağır ve argo dolu dilini yaşadığı hayata atfetmek hiç de zor olmayacaktır. Zira küçük yaşta evden ayrılmış, 15 yaşında hamile kalıp geçimini sağlamak için seks işçiliği yapmak zorunda kalmıştır. Bu kadar radikal olmasını tanıdığı ilk erkek olan babasından büyük darbe yemesine -küçük yaşta babasının cinsel istismarına uğramasına- kolaylıkla atfedebiliriz. Bu zorluklar, onun bu nefret dolu söylemlerini ve yıkıcı teorilerini anlamam için empati kurmamı sağladı. Ama yine de, feminizmi yeni yeni anlamaya çalışan, hele ki feminizm hakkındaki önyargılarını kırmak isteyen birinin karşılaşmasını isteyeceğim en son kitap bu olur. Bell Hooks’un “Feminizm Herkes İçindir” adlı kitabında yapmaya çalıştığı, feminizmin halk tarafından bilinen yanlış anlamalarını, kalıplarını kırmaya çalıştığı amaca taban tabana zıt hizmet etmektedir. Kitapçıya gidip kitabın adını sorunca gülen kitapçıya “Aslında hiç öyle bir kitap değil” diye yanıt verişim ve kitapla karşılaşınca duyduklarım arasında Bell Hooks ile Valerie Solanas arasında olduğu kadar fark var. Kitabın okurken afallatan, radikalizm de bir yere kadar dedirten iddialarından birini paylaşmak istiyorum:
“Eril biyolojik bir kazadır. Y (eril) geni tamamlanmamış bir X (dişi) genidir. Yani tamamlanmamış kromozomlar serisidir. Başka bir deyişle eril eksik bir dişidir, daha gen aşamasında yaşamına son verilmiş ayaklı bir kürtaj.”
Hak verdiğim analizler oldu, hayır ya bu feminizm değil dediğim analizler de. Genel olarak kitabın adından da anlaşılacağı üzere kelimenin tam anlamıyla erili lime lime doğramış Solanas. Erkeklerin
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
SEVEN SEVDİĞİNE KOPYALANMIŞ ADAM ÖNERSİN.
Tek kelimeyle ‘Çarpıcı’ diye nitelendirebileceğim bu kitabın son sayfasını okuduktan sonra yaptığım ilk şey kitaba sarılmak (ki her kitaptan sonra yaparım ama kitap çok müthişse gayri ihtiyari bir şekilde yaparım), ikincisi, okumak ne aklımda ne listemde olan bu kitabı tavsiye eden 
yasemin y. ‘e mesaj atmak oldu. Kitaptan sonra içimdeki coşkunun ilk haliyle hislerimi anlattığım canım arkadaşıma teşekkür ediyorum. Çünkü final haftamda sürekli akademik kitap okumanın verdiği durağanlığa o kadar iyi geldi ki anlatamam.
Saramago’nun kitapları, genelde distopik bir düşünceyi barındırır ya da karşıtı olduğu düşünceyi, ideolojiyi yerer de yerer, adeta yerin dibine sokar. Yine bu tarzlara alışık olduğumdan mıdır, farklı bir tarzda olduğundan dikkatimi çekmeyen kitabın mükemmel çarpıcılığı beni asla beceremediğim inceleme yazmaya sevk etti. Kendime hep derim, inceleme duyguları anlatmak için değildir, ama gel gör ki engel olamıyorum. Kitabın adından bile anlaşıldığı birtakım olaylar meydana geliyor, anlatmayacağım. ÇÜNKÜ OKUMALISINIZ. Saramago’nun belki orta belki ortanın bir tık üstünde yazdığı gibi, su götürmez bir gerçek var ki o da oldukça sağlam yazdığıdır. Gerek dili gerek olayların en ciddi ve gergin zamanlarında bile araya esprili bir dil sokuşturması, okuyucu ile konuşur vaziyette olması onu en özgün kılan yönlerinden biridir bence. Sağlam bir kurgu da bulursa ne âlâ. Ki şimdiye kadar hep, en azından 6 kitaptır hep çarpıcı bir konu bulmuş vaziyette. Kitaba başladığımda bu kadar iyi bir kurgunun bir bu kadar da iyi yazılmış olması, sonunun tahmin edilmez şekilde tüyler ürpertmesi, sonlara doğru kafamdan 7-8 puan verdiğim kitaba 9 vermeme sebep oldu. Bana ilk kitap okumaya başladığım zamanlardaki heyecanı, tadı vermesi açısından benim için ayrıca
yasemin y. ‘e mesaj atmak oldu. Kitaptan sonra içimdeki coşkunun ilk haliyle hislerimi anlattığım canım arkadaşıma teşekkür ediyorum. Çünkü final haftamda sürekli akademik kitap okumanın verdiği durağanlığa o kadar iyi geldi ki anlatamam.
Saramago’nun kitapları, genelde distopik bir düşünceyi barındırır ya da karşıtı olduğu düşünceyi, ideolojiyi yerer de yerer, adeta yerin dibine sokar. Yine bu tarzlara alışık olduğumdan mıdır, farklı bir tarzda olduğundan dikkatimi çekmeyen kitabın mükemmel çarpıcılığı beni asla beceremediğim inceleme yazmaya sevk etti. Kendime hep derim, inceleme duyguları anlatmak için değildir, ama gel gör ki engel olamıyorum. Kitabın adından bile anlaşıldığı birtakım olaylar meydana geliyor, anlatmayacağım. ÇÜNKÜ OKUMALISINIZ. Saramago’nun belki orta belki ortanın bir tık üstünde yazdığı gibi, su götürmez bir gerçek var ki o da oldukça sağlam yazdığıdır. Gerek dili gerek olayların en ciddi ve gergin zamanlarında bile araya esprili bir dil sokuşturması, okuyucu ile konuşur vaziyette olması onu en özgün kılan yönlerinden biridir bence. Sağlam bir kurgu da bulursa ne âlâ. Ki şimdiye kadar hep, en azından 6 kitaptır hep çarpıcı bir konu bulmuş vaziyette. Kitaba başladığımda bu kadar iyi bir kurgunun bir bu kadar da iyi yazılmış olması, sonunun tahmin edilmez şekilde tüyler ürpertmesi, sonlara doğru kafamdan 7-8 puan verdiğim kitaba 9 vermeme sebep oldu. Bana ilk kitap okumaya başladığım zamanlardaki heyecanı, tadı vermesi açısından benim için ayrıca“Annem balık.”
Hislerle dolu, farklı hislerde dolu bir kitap. Farklı hissettim nasıl denir bilmiyorum, zaten hislerimi oldum olası anlatamamışımdır. Öte yandan incelemeler hisleri anlatmak için yokturlar, evet kötüyüm inceleme yazmakta. Neden yazmak için bu kadar çabalıyorum bilmiyorum, bilmiyorum neden her şeyde en iyi olmaya çalıştığımı. Belki de bazı şeyleri boşversem daha mutlu olacağım. Her şeyde sorumluluk almasam, bir bıraksam bazı şeyleri daha iyi hissedeceğim, bayağı iyi hissedeceğim. Belki de sadece biraz sorumsuz olmam gerekiyordur. Her neyse, yine hislerimi anlattım inceleme yapacağım derken, komik, hüzünlü, trajikomik. Bu kitap da böyle, benim gibi trajikomik. Hisler... Karakterlerin hislerini yaşıyorsun, komik ama gülemiyorsun, bazı komikler hiç güldürmez, ama komikler güldürmek için vardır, beğenmedim Faulkner olmamış bu, geçimini sağlamak için mi yazdın bu hüzünlü komiği, aceleye getirmişsin bir de, kırk yedi günde kitap mı yazılır, bilerek mi hem hüzünlü hem komik yazdın, yoksa aceleci mi davrandın bu iki tezatı bir araya getirmek için. Bölümler harmanlanmış adeta, sayıları mı bilmiyor Faulkner, yirmi beşten sonra on yedi gelmez, bunu bilmiyor. Bölümler karışık sanki, anlamak güç, okumak zevkli, olay örgüsü örülmemiş gibi. Sadece “Annem balık.” cümlesinin olduğu bir bölüm var, kitabın en kısa bölümü haliyle, bu cümlenin anlamını on küsür bölüm sonra anlayabiliyorsunuz. Anlıyorsunuz sonra canınız yanıyor. Karışık ama sarsıcı. Olmuş ama beğenmedim, hiç sevmedim. Herkese önereceğim nutkum tutuldu. Bilinç akışı tekniği kullanılmış bir de, böyle herkes tüm kafa karışıklığıyla konuşmuş da konuşmuş, on beş farklı kafa doluluğu var kitapta, on beş farklı bakış açısı, on beş farklı hissiyat, yoruldum ya yeter. Anneleri ölmüş çocukların, büyük abi Cash tabut yapıyor, marangoz
Yapmakta özgür olduğunuz yasal olan eylemleri düşünün. Ve bir de bu eylemlerin birden suç sayılmaya başlandığını...
Düne kadar suçlu değilken bugün bütün gözlerin üstünde olduğu bir suçluya dönüşebilirsiniz. Bu her ne kadar saçma gelse de mümkün. Niye mi? Bir eylemi yapıp yapmamak üst güçlerin çıkarına ters düştüğü anda sıradan bir vatandaş olarak yattığınız yataktan azılı bir suçlu, bölücü bir hain olarak uyanmanız an meselesi. Peki sonra ne mi olur? Fişlenirsiniz. Üstelik bunu yapıp yapmadığınız aşikar olmadığı halde. Korkarsınız. Korkulacak bir şey yapmadığınıza emin olduğumuz halde. Sorgulanırsanız, tutuklanırsınız sebepsiz yere.
Bu kitap da böyle distopik bir kurgu barındırıyor. Distopya denebilir mi bilmiyorum ama, sağlam distopyalara taş çıkarır nitelikte. Çünkü bence distopya, düşünüldüğünde kan donduran, olmasından korkulan dünyalardır. Bu kitap Kabil’den sonra okudum ilk Saramago romanı. En az Kabil kadar etkileyici, sarsıcı, akıl almaz. Aynı zamanda Körlük’ten daha çok sevmemin nedenleri var. Daha fazla günümüzden yaşantılar içermesi, daha fazla siyasal birtakım, soru(n)lar barındırması, daha gerçekçi ve sarsıcı olması...
Görmek, Körlük’ün devamı niteliğinde. Körlük’teki bir grup ana karakter Görmek’te de olaylarla ilişkili olarak karşımıza çıkıyor. Yani iki kitap da aynı karakterler üzerine kurulu olduğu için önce Körlük’ün okunmasını gerekli buluyorum.
Görmek, görebilmek dileğiyle...
Benim için en zor şeydir duygularımı yazmak. Çünkü hislerime cümle kurmak o kadar zor ki… Ama belki yapabilirim diye bunu deneyeceğim çünkü yazmak istiyorum. İçimde garip bir hüzün var. Bir hayal kırıklığı var.Hislerim o kadar yoğun ki içim içime sığmıyor(Sanırım şu an ağlamak istiyorum).İlk defa bir kitabı karşı böyle yoğun duygular hissediyorum. Etkilendiğim ilk kitap değil elbette ama bunda o kadar farklı şeyler hissettim ki, o kadar derinden hissettim ki aşkı, hüznü, hayal kırıklığını… Hani insan heyecanla olmasını bekler ya bir şeyi,hani hep o olması için günler sayar dakikalar sayar, hani sonra olmaz ya işte öyle bir Kırgınlık...Karakterlerin yaşadığı duyguları yaşamışçasına hissettirdi bu kitap bana.Konusu değil beni etkileyen kurgusu değil ama içimde garip bir hüzün saklı. “Ka”nın kurduğu hayallerin olmayışı belki,belki İpek’e duyduğu tarifsiz aşkı beni böyle etkileyen. Bilmiyorum ama benim için bir siyasi kitaptan çok bir şairin aşkını,korkularını, hayallerini anlatan bir eserdi. Ama Kitabın siyasi yönünü de es geçemem tabii ki.Yaşanmışla yaşanmamış arasında bir siyasi dönemde buldum kendimi.Geçmiş siyasetten çok benzer yönler buldum.Pamuk objektif olmakla ve eserinde bir çok görüşte insanı ele almakla birlikte Kendi fikirlerini de eserde çıtlatmış.
Bu kitap okuduğum dördüncü Orhan Pamuk ve benim için birinci sırada. İyiki önyargılara kulak asmadan Orhan Pamuk’la tanışmışım diyorum. Dili biraz ağır olsa da bazen okuyunca çok farklı bir haz duyuyorum kaleminden.İyiki tanımışım seni Pamuk.
