Aziz Üstadım, merhametin şairi, yüce ruhlu aşkın taşıyıcısı... Şiirlerin damarlarımda kan gibi dolaşırken seni anmak, seni anlatmak, seni övmek, bir faninin daha okumasına vesile olmaya çalışmak, benim için ne büyük övünç kaynağı, ne kutlu bir bahtiyarlık, ne aziz bir yol... Muştulamak isterim seni ve şiirlerini tüm kâinata... Yapamayacağımı bile bile isterim bütün bunları...
Hepimiz O'nun şiirlerden çok şey öğrendik, bazen dinledik, bazen okuduk ama hep bir şekilde karşılaştık ya da Cenabı Hak karşılaşmayı nasıp etti.
" Yağmurlardan sonra büyürmüş başak
Meyveler sabırlı olgunlaşırmış
Bir gün gözlerimin ta içine bak
Anlarsın ölüler niçin yaşarmış" (sf.16)
...
" Ve yalnızlık sigara külü kadar yalnızlık...
Bugün yalnız yağmura tahammül edeceğim" (sf.32)
...
" Sen geldin benim deli köşemde durdun
Bulutlar geldi üstünde durdu
Merhametin ta kendisiydi gözlerin"(sf.55)
...
" Kuş kurşundan ölmez bakıştan ölür"(sf.112)
...
"Kalbim eskiden bir savaşçıydı şimdi bir köle
Kime köle senin kalbine köle"(sf. 329)
...
"Merhameti ruhun en iç musikisi yapmak
Ve ölümü çevirmek Diriliş hayatına"(sf.620)
Gün Doğmadan Şiir Kitabı, Üstadın bütün şiirlerini muhteva ediyor.
1)Monna Rosa
2) Şahdamar
3) Körfez
4) Sesler