Yoktun!
Hiç olmadin belki de.
Dönüyorum artık.
Vazgeçtim bu oyundan.
Halim yok yeniden yollara düşmeye.
Bir ömrü rüya etmeye takatim yok.
Kime ne söylesem canım efendim!
Hasanım Ali, Hüseynim Ali, Hevesim Ali!
Kalbini unutan insan, neyi unutmaz ki!
Aksamları gün batarken gökyüzünde kırmızı olur, insanlar evlerine dönerken özlem olur, dokundukça sızlayan tel olur. Martı kanatlarında acı bir sevinç, sıkıntıda umut.
Umut, umutsuzluğun çiçeğidir.
Hoş kokulu, mavi bir çiçektir durmadan açan.