Süperegonun , kültürün ve cemiyetin yasa ve ideallerin içselleştirilmesi olduğunu sık sık duyarız; bu basitleştirme , topluluğun yasa ve ideallerinin kendilerinin , ancak tatminsizliğin idealleştirilmesi zemininde üretilebildiği gerçeğini ıskalar.
Her kadın, kendisinin çok başka olduğuna ve diğer kadınlara benzemediğine inanır. Bunu nihayet bir erkeğin görmüş olması ve dile getirmesi hoşuna gider. Ben senin bildiğin kızlardan değilim, lafı durduk yere çıkmamıştır. Bunu söyleyen bütün kızlar askında bildiğimiz kızlarıdır ve bilmediğimiz kızlardan olduklarını sanmamızı isterler. Bu yüzden “ Sen çok başkasın biliyor Musun?” sözü, bütün kadınların kulaklarına hoş gelir.
Arkadaşlarım bana , sık sık insanlar hakkında önyargılı olduğumu söyler. Ben de onlara “ Ben, o önyargı dediğiniz şeyleri kaç yılda kazandım, biliyor musunuz?”derim.