İlkokuldayken sınıf arkadaşlarım şımarık ve zengin çocuklardı.Sürekli muziplik yapıp eziyet ettiğimiz bir çocuk vardı.
Bir gün, soğuk bir kış günü eğlence olsun diye mataralarımızdaki suyu başından aşağı döktük.
O an göz göze geldik.Gözleri siyah ve büyüktü.Gözlerindeki büyük acıyı gördüm. Canı çok yanmıştı.
Benim için şiir yazmak, onun gözlerindeki büyük acıdan bir çeşit özür dileme biçimidir.
Didem Madak