Yak
Yaralarından filizlenen kötü niyetin
Içinde öldürdüğü iyilik uğruna
Yak bedenini dışlanmışlığın içinde
Ellerinle söndür içindeki refah ateşi
Sür yamaça doğru
Yok olduğunda anlayacaksın ki
Her şey gerçekten hoştu
Yitirilen , yitirilmeyen her şey
Solan gönül yaprakların
Düşmeden toprağın koynuna
Yak kendini mahur yapraklarınla
Geç olmadan yak içindeki ateşi
Ateş belki söndürür mahzunluğunu
Ya da azdırır kimliğini
Çaresizlik içinde yak artık kendini
En azından azı yaşayabilesin diye