Anna
@Unbrokenmind
28 okur puanı
Mart 2016 tarihinde katıldı
Bir insanın hatalarını yüzüne vurmak ne kadar acımasızlıksa, o hatalara ses çıkarmayıp göz yummak da o denli bir kötülüğü içinde barındırıyordu.
Sayfa 188
Bir adam vardı. Bir yatakta beraber uyuyorduk. Üzerimize zaman örtülmüştü ama hala oradaydık. Geçmişte bir yerlerde hala vardık ve birlikte uyuyorduk. Kapı kırıldı, su içeri aktı, adam boğuldu.
Kadın öldü.
Sayfa 597
"Senin bu kadar mutlu olmana, ancak senden bir şey almaya hazırlandıkları zaman izin verirler.”
" Çöldeki yabani otlar yaşar, oysa bahar çiçekleri çabucak solar. Ne zarafet, ne asalet, ne trajedi ! "