Untitled
@Untitledd1
İstanbul Darülfünunu
İlelebet Öğrenci
25 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Hepimiz İdam Mahkumuyuz
Victor Hugo'nun okuduğum ilk kitabı "Bir İdam Mahkumunun Son Günü". Hayatımda okuduğum en ilginç önsöze sahip. Yazar bu önsözde alışılmadık bir tarzda kendisi ve kitabı hakkında bilgiler veriyor. Sadece bu önsöz için bile klasik olmayı hak ediyor. Ama en çarpıcı noktası yazarın önsözde bir karakterin ağzından söylediği şekilde " kabus gibi bir kitap" olması. Romanın ana karakteri hakkında o kadar az şey biliyoruz ki. Bu kadar az şey bilirken sadece bir cümleyle kitap sizi birden karaktere büründürüyor: "Bütün insanlar, günü belirsiz bir infaza mahkûmdurlar"
Hepimiz aslında hayat yolunda yürüyoruz. Yolun sonunda bir darağacı var. Adı ölüm... Çevremizdekileri teker teker elimizden alıyor. Sırası gelen gidiyor ve biz de biliyoruz ki bir gün sıra bize de gelecek. İşte bu noktadan itibaren kitabın seyri değişiyor. Birden o idam mahkumu bir isim ve bir geçmiş kazanıyor. Sizin isminiz, sizin kimliğiniz.. Yani en azından benim için öyle oldu. Sanırım bu yüzden okumam bu kadar uzun sürdü. Okudukça, o ölüm saatinin beni beklediği aklıma geldikçe hayatımın zevkleri acılaşmaya başladı.
Hugo ile idam konusunda birebir aynı düşünceleri paylaşmasak da idam mahkumunu coşku ve şölen ile karşılayan halk konusunda aynı dehşeti hissediyoruz sanırım. Suçlu dahi olsa bir insanın kanı üzerine atılan kahkahalar geçmişin ve dahi günümüzün en büyük psikolojik hastalığı olmalı. Kısacası kafanızda hacminden büyük fikirler meydana getiren güzel bir kitap... Okuyun, okutturun.
Bir kelema muhatap olurken, insanın dikkat etmesi gereken dört husus vardır : mütekellim, muhatap, maksad, makam.
Yani, kim konuşuyor, kime konuşuyor, hangi amaçla konuşuyor ve ne konuşuyor?
İşte, bugün ortaya konulan asrî 'Kur'an araştırmaları'nın büyük çoğunluğunda, yalnızca 'makam' kısmı vardır; yani ayetlerin mevzuu, onların ne söyledikleri... Oysa en başta gelen, konuşanın kim olduğudur; ama bu husus nazarlarda hiç tartışılmaz bile.
....
Bir sınavda olduğumuzu varsayalım; öğretmen önümüzdeki bilgisayarda bir gül resmi gösterir ve yorumlamamızı ister. Gül resmine ilişkin yorumumuzu bitirdiğimiz sırada öğretmen bir tuşa basar; önümüzdeki gül resmi saksıda bir gül resmine dönüşür. Artık yeni bir durum ile karşı karşıyayızdır; gül resminin bağlamı değiştiğinden yorumlarımızda yeni duruma göre biçim kazanır. Öğretmen oyununu devam ettirir ve yeni resme ilişkin yorumumuz biter bitmez tuşa tekrar basar ve önümüzdeki resim bir kadının elinde tuttuğu saksıdaki bir gül resmine evrilir. Sürecin bu biçimde devam ettiğini düşünelim ve yukarıdaki varsayımı sürdürelim: Duvara asılmış çerçevede bir kadının elinde tuttuğu saksıdaki gül resmi; bir çocuğun okuduğu kitapta bulunan resimdeki duvara asılmış çerçevede bir kadının elinde tuttuğu saksıdaki gül resmi; gazete okuyan bir adamın gazetesindeki fotoğrafta bir çocuğun okuduğu kitapta bulunan resımdeki duvara asılmış çerçevede bir kadının elinde tuttuğu saksıdaki gül resmi; bir gemide seyahat eden, gazete okuyan bir adamın gazetesindeki fotoğrafta bir çocuğun okuduğu kitapta bulunan resimdeki duvara asılmış çerçevede bir kadının elinde tuttuğu saksıdaki gül resmi ....
Başımıza gelen durum son derece açık: Yorumumuz her bittiğinde, yorumumuza konu olan resmin aslında daha büyük bir resmin parçası olduğunu fark etmek!
Küresizlik SorunuFelsefe
Bilinmelidir ki, hissiyâtta hassâsiyet, haysiyeti olan kişiye özgüdür; başka bir deyişle, duyu ve duyguda duyarlı olmak ancak makûlâttan (düşünce) kaynaklanan bir duruşu, bir bakışı, bir yaklaşımı, bir görüşü ve bir yönü bulunan kişi için mümkündür.
Ben sevdim ama yine de siz bilirsinizDin
Bu kitabı alırken çok fazla bir beklentim yoktu. Elime geçince de biraz inceledim. Sanırım ağır ağır ilerleyecek bir kitaba benziyor diyip kitaplığıma koydum. Geçenler de öylesine bir elime almıştım
Hadis Usulüİsmail Lütfi Çakan · Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Vakfı Yayınları · 2024830 okunma