Benden öyle harika bir inceleme beklemeyin. Aman zaten beklemiyorsunuz eminim. Ayık kafa ile okunacak bir kitap değil bu kitap ve benzerleri!...Deniz, Mahir, Hüseyin, Yusuf ve niceleri... Ben de bir evlat kaybettim. Yıllarca evladın yaşına /yaşanmışlığına göre acısının büyüdüğünü söylediler hep, ben pek inanmadım o ayrı. Anladım... Nasıl yanılıyor giden fidanların arkasından... Ben içim yanarak okudum aslında yıllardır anlatılan hikayelerini. Gerçekten yandım. Hiç mi korkmadılar, hiç mi tedirgin olmadılar, hiç mi geri geri gitmedi ayakları darağacına giderken demişimdir sürekli, anladım ki "HİÇ" o kadar adanmış ki VATAN uğruna canları, gençlikleri, yaşayamadıkları, yaşayamayacakları, anneleri, babaları, kardeşleri, sevdaları, dostları, ideolojileri, o kadar güçlüydü ki... Ben yanmazsam, sen yanmazsan, nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa dediler...Bizim için feda olan canlara gençliklere selam olsun... Mutlaka okuyun anlayabilecek yaşta olan çocuklarınıza okutun, okutun ki bizim için yapılan fedakarlıklara şahit olsunlar.
Hükümetiniz bizim verdiğimiz raporlarla ayakta duruyor," diyenler, günü gelip de, yargı önüne çıkınca, "Evet, bütün bu işkenceleri yaptık," diyebilme yürekliliğini de göstermelidirler. Gösteremediklerine göre korkağın tekidirler, yapanlar da, yaptıranlar da ...
İnsanların boğazlanmalarına kulaklarını tıkayanlar, ses çıkarmayarak dinleme inceliğini gösteremeyenler, olup bitenleri dolaylı da olsa onaylayanlardır, destekçileridir.