Serap Öktem
@Usaki
Öğretmen
Lisans
Bartın
24 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Beş çocuk, beş farklı karakter, beş farklı yetiştirilme şekli, beş farklı ebeveyn... Tüm bu saydıklarıma baktığımızda kitabın sadece bir çocuk kitabı olmadığı yorumunu yapabiliriz. Şımartılmış, sınırsız isteklere karşı sınırlandırılmamış evetler, kendi keyfimiz ve işlerimiz için televizyona emanet ettiğimiz çocuklar... Anne, baba olarak çok fazla ders çıkarabileceğimiz güzel bir kitap.
Çocukken çok fazla çocuk kitabı okumadım. Şimdi bu ve benzeri kitapları okuyarak hem çocuk oluyorum hem de içindeki mesajları alıp çocuğuma iyi örnek olmam gerekliliğini hisseden bir ebeveyn...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hepimizin sağlıklı yaşamaya dair bildiği ancak uygulamak için çelik gibi iradeye sahip olması gereken bir çağda yaşıyoruz. Market raflarında, lokanta ve kafelerde zararlı dediğimiz rafine şekeri ve trans yağların olmadığı pek az yiyeceğin olduğunu göz önünde bulundurursak işimizin bir hayli zor olduğunu düşünüyorum. Doktorumuz bize çelik gibi irademizin yanında çelik gibi metabolizmamızın ve genç kalmamızın yollarını anlatmış. Klasik zayıflama yollarını eleştirip sürekli kalori hesabına dayalı ve yarı aç yarı tok bir şekilde sağlıklı yaşam tarzı geliştiremeyeceğimizi ifade etmiştir. Bunun yerine otofaji, dengeli ve sağlıklı yiyecekler ve egzersizi tavsiye etmekte. Aylar önce rafine şekerini hayatımdan çıkarmıştım lakin çelik gibi bir iradem olmadığı için iki ay sonra bu kararımı bozmuştum ve bu kitabın ardından tekrar rafine şekeri bırakma kararı aldım umarım bu sefer başarırım. :) Kitapta bir diğer ilgi çekici nokta da modern yaşamla hayatımıza giren üç öğün ve ara öğün alışkanlığına metabolizmamızın uyum sağlamadığı. Üç öğün ve ara öğünleri ile sürekli yemek yiyeceğimiz vakitler ve ne yiyeceğimiz üzerine kurulu bir hayat... Yemek yemenin bizi esaret altına almasına izin vermeyelim. Ben yeni kararlar aldım ve uygulamaya başladım umarım sağlıklı yaşamayı ve etrafımdaki insanlara bu anlamda bilgilendirmeler yapmayı başarırım. Şimdilik oğlum ve eşimle beraber bu kararları uygulamak ve yemek yemenin bizi esareti altına almadığı, ihtiyacımız kadar ve sağlıklı olan yiyeceklerden yediğimiz bir yaşam tarzına kavuşmamız ümidiyle. :)
"Nasıl yaşamalıyız?" gibi çok önemli bir soruyu her gün kendimize sormalıyız ve bu sorunun cevabını ararken tek boyutlu değerlendirmelerden kaçınıp bedenimizin ve ruhumuzun birbirini karşılıklı olarak etkilediğini göz önünde bulundurmamız gerekiyor. Özellikle beslenme konusunda çok yanlış uygulamalar yaptığımı ve nedense ruhumuzu etkileyebileceği noktasını bebeğim olana kadar çok da önemsemediğimi fark ettim. Bu kitabı okuma nedenlerimden en önemlisi daha yolun başında çocuğuma sağlıklı bir beslenme rutini oluşturmak ve kendi kötü beslenme rutinimi değiştirmemi sağlayacağına olan inancım. Kitap bana tıbbi olarak birçok bilgi sundu (ya da bu konuda bilgim yetersiz olduğu için bana öyle geldi. Beslenme, sağlık, vücudumuzun sistemlerine hakim olanlar için çok yüzeysel kalabilir.), daha önce hiç yemediğim besinlere yönelik merak uyandırdı, yanlış yaptığım pişirme ve beslenme yöntemlerime dair farkındalık yarattı ve bu konulardaki başka kitapları okumam için heveslendirdi. Bu konulara merakı henüz başlayanlara tavsiye ederim. En önemli eleştirim ise yazarımızın bazı cümleleri çok sık tekrar etmiş olması.
Nazım Hikmet memleket, memleket Nazım Hikmet... İçim burkuldu çoğunlukla memleketimizin insan manzaralarını okurken ve memleketimizin en zorlu günlerinde insan kalmanın zorluklarını gördüm bu manzaralarda. İşin garibi her gün insanlarla beraberiz, her gün başka meseleler var dilimizde ama Nazım Hikmet, Yaşar Kemal gibi memleketini, memleket insanını bu kadar güzel tanıyan ve anlatanini okuyamadım, dinleyemedim. Nazım Hikmet ki insan manzaralarını sadece memleketiyle sınırlamamış, diğer ülke insanlarının acılarını yüreğinde duymuş... Okunmalı Nazım Hikmet'in bu güzel destanı.
Şu sıralar oğlumun uyku aralarında Halil Cibran'ın kitaplarını okudum ve ardı ardına okuduğum için sanırım artık hepsi birbirine benzemeye başladı. Halil Cibran'ın en sevdiğim kitabı Ermiş olmaya devam ediyor. Diğerleri Ermiş kitabı tarzinda ve daha basit geldiler bana. Ardı ardına okumam nedeniyle fazla basit gelmeye başlasalar da az sözle derin şeyler ifade edebilme özelliğini göz ardı edemem. Meczup kitabında bir çok hikaye üzerinden nasıl meczup olduğunu anlatmış ve ben en çok Yenilgi yazını beğendim o yazıdan kısa bir alıntı yaparak basit incelememe son vereyim:)
" Yenilgi, yenilgim, kıvılcım saçan kılıcım ve kalkanım,
Gözlerinde okudum
Taç giymenin kölelik olduğunu,
Ve anlaşılmanın alçalmak olduğunu,
Sahip olmanın bütünlüğe ulaşmak
Ve olgun bir meyve gibi düşmek ve tüketilmek Olduğunu okudum gözlerinde."
