Ruhuna dokunan bu kasvet onu büsbütün içerisine hapsediyor ve mum alevi bir muhteva bırakıyor kendinden. Dyuzsa'nın rengi soluklaşıyor, mum alevi zaman içerisinde sönüyor, muhtevası da kayboluyor içerisinde.
Tüm varoluşumuzun, olmasaydı daha iyi olacak bir şey olduğunu, bu yüzden onu yadsımanın ve geri çevirmenin en büyük bilgelik olduğunu bilen birisinin, hiçbir şeye ya da duruma ilişkin büyük bir beklentisi de olmayacak, dünyada hiçbir şeyin peşinde tutkuyla koşmayacak, herhangi bir şeye ulaşamamaktan yakınmayacaktır.