Kemal Cinar
@Utaq
Kşyruz tıpkı amok koşucsu gibi.
Bir film seyretmiştim.Gözlri bağli admlar kavaklikta son hız koşuyorlardı.Cesretmiydi yoksa çılginlik mi?
Celladımizi aramiyor muyuz bu hayatta?
Ne farkimiz var ki?Onlarda ki cesaret bizdeki çılgınlık!
Reklam
Bitmez bu devran
Leninin ilk okuduğu kitap olsa gerek. Bariz bir şekilde olmasi gereken kominist sistemi hayal etmis More yada kominist sistem bu kitaptan esinlenip vücut bulmuş. Hayal edilen halkın köleleri olmasi,sanki bir bakima da kendilerini üstün ırk gibi görmesini ışaret eder. Öyle ki sadece halkı ve halkın çikarlarini düşünen bir sistemin ayni anda kölecilik anlayışını benimsemesi anlaşılan ya da anlatılmak istenen sistem de bir tezatlık oluşturuyor.
Aynı şekilde halkların nefislerini kontrol altın da tutmak için gerçek dünya da değerli olan materyalist araçların ayaklar altina alınması, çocukların oyuncağı yapılması, tek tip giynilmesi, mülkiyet hakkının olmaması elzemdir ve bu sistemi kurmak ve ayakta tutmak için vazgeçilemez unsurlardir.
Nedense metni okurken aklıma ortada ki sarışın teorimi geldi. Nefisleri kontrol altında tutmak için fark yaratan, albenisi yüksek "lüksleri" göz onünden kaldirmak ya da yok etmek gerekir. Halkların pozitif ilimlere, sanata, müziğe yönlendirilmesi sistemi tamamlayıcı çerezlerdir. Ama buna da bir sınır getirilerek varoluşçuluk ve hayatın anlamı gibi sorgulayıcı, zihin bulandırıcı fikir ve konuları yaratılan sistemden uzak tutmuşlardır.
Seyahat, tatil isteği,keşfetmek gibi yaratılışımız da biz insanoğluna bahşedilen merak duygumuzu bastıran ve özgür insan modelini tamamlayıci olgulara sınır getirilmiştir ve devlet kontrolüne alınmıştır. Izinsiz iki kere şehir dışına çıkmanın bedeli,insanın en değerli şeyini,özgürlüğünü kaybetmesiyle sonuçlanmaktadır. Boyle bir yaptırım insana açık hava hapishanesin de yaşam hissiyatı vermektedir.
Ailelerin sayısı ortalamanın üstüne çıkar ise yetişkin çocuklar daha az sayıda birey bulunduran ailelerin yanına verilir. Bu uygulama toplumun en küçük yapıtaşı dediğimiz aile kavramının yok edilmesi yada hiçe
Kaz cigeri ve havyar yiyen güruh
Yüzyıllardır süregelen benzer reel sorunları açık bir şekilde okura anlatmaya çalışan toplumcu gercekci yazarimiz Sebahattin Ali,bu eserin de bir çok kısa hikaye ile bizi, bize anlatıyor. Son hikaye "SIRÇA KÖŞK" adini esere vermesinden ziyade bugünümüzü tüm hatlariyla anlatan çarpıcı bir öykü. Beyinsiz, dilsiz ve kör halk kendi elleriyle kendi sonunu hazirlar.
Tarihte sayısız defa halkların ihtilali yaşanmıştır ama sonuç yine cumhuriyet yazarlarımizdan olan Naşide Gökbudak 'in Perina adlı romaninda işlediği üzere, "kaz cigeri ve havyar yiyen güruh" un değişmesidir. Yine çok sevdiğim yazarlardan George Orwellin "Hayvan Ciftliği" romaninda vurguladığı gibi yönetimsel sistemler her ne olursa olsun başa geçen ve gücü eline alan yönetici topluluğun, kendi bireysel çıkarlarını gözetmeksizin bir yönetim anlayışı sergilemesi ihtimal dışıdır. Toplumcu gerçekçi diyerek kısıtlamak istemediğim yazarimiz Sebahattin Ali eserinde büyüleyici bir anlatim ile adeta donemin bir portresini çiziyor. Toplumun evrensel problemlerini incelemesi eseri,her daim güncel tutuyor.
Okuyun okutun efendim. Saygılarımla .