Zavallı anacığımı düşünür dururum hep; ömrünce çalışıp didinmiş, saçını süpürge etmiş, gene de hiç rahata ermemiş, gün görmemiş bir kadın... hiç gitmez anamın çektiği çileler gözümün önünden. Bu yüzden kadına acı çektireceğim diye öylesine ödüm kopar ki Pip, bir yanlışlık yapıp onu inciteceğime, başka yanlışlık yapıp kendim incineyim, bin kat iyidir. Bu arada keşke incinen yalnız ben olaydım. Pip, keşke şu gıdıkçıdan koruyabileydim seni. Çekilecek ne varsa hepsini ben çekebilmek isterdim.