Emine LALEBAŞ
@Uvrcnka
Manisa\Girit
MOSB
10.5.2019
Muhasebeci
Akdeniz-C.B.Ü.
14 Temmuz
197 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kızıl nehirler, leyleklerin uçuşunu art arda bitirdikten sonra diyeceğim o dur ki ; polisiye severseniz bu kurgular sizi fazlası ile tatmin edecek... iki farklı polisin kesişen yolları sonlara doğru vitesin yükselmesi ve asla düşmemesi Grange klasiği... Grange okuduktan sonra gözlerinizi kapayıp sindirmeniz gerekiyor... Garip bir şekilde kafanızda alternatif üretmenize beyninizi ve duygularınızı yönlendirmenizi istiyor gibi hissediyorum Grange okurken ben, bu asla rahatsız etmiyor.. Bolca altı çizili cümlelerimi paylaştım size yol göstersin diye...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bu kitaba yalnızca polisiye demek haksızlık olur.. Bitirdikten sonra altı çizili bana dokunan kısımları paylaşmak güzel oldu.
Hangi bölümü beni daha çok içine çekti karar veremiyorum. Giriş bölümünde aktardığı ülkeler ile kültürel hazneyi geliştirme çabası mı? Bir genç adamın kendi gerçeğini öğrenme serüveni mi? Aile dediğimiz merkezin hayatlarımız üzerindeki etkisi mi ? karar vermekte zorlanıyorum...
Tek diyeceğim şudur ki bir polisiye severiyseniz üstüne gezgin bir hikayeyi de cebinize koyup harika akışlı bir kitap okuyup bittiğinde boşluğa düşeceksiniz...
Bu ara da evet hikaye gerçekten Leylekler ile başlıyor, leyleklerin ardındaki gerçekler....
Pek uzatmak niyetinde değilim esasen... kurgu, akıcılık ve yoğunluk bakımından tatmin edici olsa da ben Ahmet Ümit kitaplarının içine giremedim. Bab-ı esrar okuduğum ikinci kitabı ancak aradığım tadı bulamıyor okurken hissettiğim tek duygu ‘bitse de gitsek oluyor..’ Ayrıca polisiye demek ne kadar doğru hiç emin değilim... kötü mü asla değil ama sanırım bizim sevdamız uzun soluklu olmayacak Ahmet Ümit kitapları ile...
Her kışıma bir polisiye serisi düşüyor hesaplarıma göre, bu kış kuşkusuz büyük bir tutku ile Rizzoli ve Isles ile geçireceğim.. kitabı okumaya başladığım andan itibaren 5 günde bitirdim yogun olup okuyamadığım her an gerilmeye devam ettim, kah gece 5 de korkup uyanmama neden oldu, kah sabah 7 de uyanıp okumama....özetle Tess Gerritsen okumak vakit kaybı olmayacak ve sizi yarı yolda bırakmayacak bir kitaptır kesinlikle tavsiye ederim.kalemi beni kendisine aşık etti ...
Nedenini bilmediğim önyargımı yıkma amaçlı okuduğum ilk polisiyesidir Ahmet Ümit’in..Benim gibi Agatha Christie, John Verdon severler eminim polisiye kısmınıza geçmesi için sabırsızlanmıştır.
Beyoğlu tasvirlerinin gücü karşısında etkilenmemek mümkün değil..... fakat polisiye diye kurguladığım için olay örgüsünü beklemek biraz uzun oldu. Yanı sıra üç arkadaşın arasına girip onlarla arkadaş olmak bir o kadar keyif vericiydi.. Gel gelelim sonu tam olarak sondaydı, biraz daha önceki sayfalara tadı yayılsa, o kısım uzasa hoşuma giderdi ama evetttt biliyorum olmamalıydı . Sonunda yıkıldım, sarsıldım... ters köşe olduğum için mutluyum ... hala arkadaşlarımı sorguluyorum. Bakalım kitabın şoku ne kadar devam edecek.. ‘arkadaş’ ne uzun kelime ... insanı her yola götüren arkadaş.... çevrenizdeki insanlar ya umduğunuz, düşündüğünüz, yıllardır bildiğiniz kimliklerinin yanında çok daha kötü iseler... ve bu kötülüklere bizi de sürükler iseler....... ? Güven duygusunu bir kez daha sorgulattı Beyoğlu Rapsodisi.. ve vicdanı azabını.... teşekkürler...
