Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
" Bak Momo," derdi, " ne oluyor, biliyor musun? Bazen önüme upuzun bir cadde çıkıyor. Öyle uzun ki insan bunun sonu gelmez sanıyor."
...
" O zaman acele etmeye başlıyorsun. Gittikçe daha da çok acele ediyor insan. Her önüne baktığında yolun hiç de kısalmamış okduğunu fark ediyorsun. Daha hızkı ve daha gayretli çalışıyorsun; sonunda nefesin kesilip güçsüz kalıyorsun. Ve cadde hala upuzun bir şekikde seni bekliyor"
Susup biraz daha düşündükten sonra sürdürdü konuşmasını: "İnsan caddenin tamamına bakıp hemen bir karara varmamalı. Her zaman adım adım ilerlemeli. Sürekli bir adım sonrasını düşünmeli, bir adım, sonra derin bir nefes, sonra bir süpürge. İşte o zaman hayat zevkli olur. Önemli olan işini iyi yapmaktır. Öyle de olmalı. "
Kaygılı olduğumda sığınağa girerim. Yolculuk etmeye ihtiyaç duymam. Edebi belleğimin kürelerine gitmem yeter. Edebiyattan daha soylu bir vakit geçirme, daha oyalayıcı eşlik, daha nefis trans var mıdır?
Herkesin bildiği gibi, güç ilişkisi dengedeyse diplomasi daima yenilgiye uğrar. Daha güçlü birinin ötekinin diplomatik önerilerini kabul ettiği hiç görülmedi.
Fazlasıyla umutsuzluk. Ama aybı zamanda, güzel bir-iki an. Zamanın aynı olmadığı. Sanki müzik notaları zaman içinde bir tür parentez açıyor. Bir erteleme. Buradaki başka yer. Asla' daki her zaman.
Evet, bu işte! Asla' daki her zaman.