Oğuz Atay ilk romanı Tutunamayanlar'da "kollarımı açıp tüm insanlığı kucaklıyorum." der.
İkinci romanı olan Tehlikeli Oyunlar'da ise "Bütün insanlığı kucaklamak isterken neredeyse bu dünyanın altında eziliyordum." der. İnsanlardan, umuttan vazgeçişi birkaç satırla özetlemiş.