Diyelim ki genç bir gönül,bir kıza tutulmuş;bütün gününü bütün saatlerini onun yanında geçiriyor,bütün yetilerini bütün servetini her an sevdiğine kendini tümüyle adadığını göstermek için harcıyor, sonra da bir darkafa gelip ona diyor ki : "Asil ve genç bayım! Sevdalanmak insanca bir duygudur ama insana yaraşır bir biçimde aşk duymanız gerekir.Zamanınızı bölün,belli saatleri çalışmaya,dinleneceğiniz saatleri de sevdiğiniz kıza ayırın.Servetinizi hesap edin ve sizin temel ihtiyaçlarınızdan arta kalanla sevdiğinize çok sık olmamak koşuluyla,örneğin doğum gününde vb. günlerde bir hediye alırsınız.Bu öğütleri dinleyen insanda mutlaka işe yarar biri olurda ve ben her prense öyle birini meclise almasını salık veririm.