Pınar Vardar
@Vardar
Yazmak, öldürdüğüne yeniden yaşam hakkı tanımaktır...
Şu anda okuduğu kitaplar
"Boğulacak kadar yalnızım..." diye devam etti, "hasta bir köpek kadar
yalnız...”
Sayfa 77
Reklam
Kendisinden daha dün ayrılmış gibi taze bir hasret duydum.
Sayfa 149
Tamamen yalnızım. Ama Berlin'de değil. Bütün dünyada yalnızım. Küçüklükten beri.
Sayfa 77
Hiçbir insandan bana verdiğinden daha fazlasını istemedim.
Nereye gideceğiz diye sormaktan korkuyordum. İkimiz de konuşmuyorduk. Ben bu sükûttan fevkalade memnun olduğum halde mutlaka bir şeyler söylemek icap ettiğini düşünerek kendimi yiyordum. Biraz evvel zihnimden birbiri arkasına geçen ve her biri mühim ve alaka verici olmakta diğerine taş çıkartan o güzel fikirlerden bir tanesi bile meydanda yoktu. Kendimi zorladıkça kafamın büsbütün boşalıp daha zavallı bir hale geldiğini ve beynimin zonk zonk vuran bir et parçasından başka bir şey olmadığını hissediyordum.
Sayfa 89
Reklam