Çiçekler arasında ürkekçe
Kendinden doğup ölen bir tohum
Rahatsız etmeden sükûneti
Düşüncesinden sıçrayarak büyüdü
Dünya kalben suskundu ona
O sessiz dünyadan gidene kadar
Çelik çomak oynamak için çok geçti
Çiçek toplamaksa beklenmez bir hareket
Burada kendimi canlı gibi hissetmem
Doğasınca olağan
Yeryüzü esrik anlar yaşıyordu
Mutluluk algısı yalan mı yalan
Kabuğunun altında ölümlü. Dışında
Soylu bir zaman
İşte böyle konaklayıp göçmeli dünyadan