Öyle inanıyorum ki, gençlikle yaşlılık arasına çok kesin bir sınır çekilebilir. Gençlik bencillikle sona erer, yaşlılık başkaları için yaşamayla başlar.
Bir insana kanımca doğası, gördüğü eğitim ve yazgısı intiharı olanaksız kılmışsa, zaman zaman hayal gücü kendisini ayartıp ne kadar intihara sürüklemek isterse istesin, böyle bir eylemi gerçekleştiremeyecek, bu yol ona hep kapalı kalacaktır. Durumun bir başka türlü olması, kendisi için çekilmez duruma gelmiş yaşamı kararlılıkla kaldırıp bir kenara atmak istiyorsa, başkalarının doğal bir ölümle ölmeye nasıl hakları varsa, bence onun da canına kıymaya aynı şekilde hakkı vardır. İntiharla hayatına son vermiş kişilerin ölümünü, öbür pek çok kişinin eceliyle ölümünden daha doğal ve anlamlı bulmuşumdur.
Gezip dolaşan biri zevklerin en seçkinini ve soylusunu yaşar, çünkü keyfini çıkarmalar dışında tüm hazların geçiciliğini öğrenir. Ayrıca, yitip giden şeylerin peşinden bakmaz uzun süre, hoşuna giden bir yere hemen kök salmak arzusunu duymaz.