Ömer Yatağan
@Vatanpervar
Ölümün olduğu bir dünyada hiçbir şey çok da ciddi değildir.
Franz Kafka
Şu anda okuduğu kitaplar
Ukalâlığın İçindeki İnsanAlıntı
“Ben kendi başıma benim ve tek başıma her şeyim.” diyen her “kim” ise kendine güldürür. Hâl böyle olduğundan, insanoğlu aykırılıklar içinde bile aykırı bir yaratık olmanın tadını çıkarır. İnsan için varoluş denilen şey, sıkıntıları sebebiyle eğlence yüklüdür. Biz insanlar, parçası olduğumuz bütünden kopamadığımızı unutma yolunu sever; farklı bütünlükler müşahede etme ukalâlığına dalarız. Dolayısıyla gerek kendimiz gerekse başkaları hakkında söylediklerimiz, ukalâlıktan başka bir şey değildir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Mağrur olma Padişahım senden büyük Allah var.Alıntı
Rivayet edilir ki, yüzyıllar boyu yapıldığı gibi Cuma selâmlığından çıkılırken bir defasında mutaden yükseltilen "Mağrur olma padişahım senden büyük Allah var.” şiarının VI. Mehmet Vahdettin'e müteveccih bir nida olarak telâffuz edilmesinin akabinde, tahta I. Cihan Harbi sonlarına yaklaştığı günlerde çıktığı ve Osmanlı hükümdarlarının sonuncusu olarak bilinen bu zat alay ve hüzün karması bir infialle "Mağrur olacak halimiz mi kaldı!" demiş. Bu sözler üzerinde herkes; ama bilhassa kendi ceddinin de Osmanlılar olduğu fikrine dalmış olanlar düşünmelidir ve neydik ne olduk bahsinde bir karara varacaksa, bu yaklaşımı hesaba katan bir karara varmalıdır, sormalıdır: Allah'ı saymazsak padişahtan daha büyüğünün kabul görmediği kültür kimin kültürüydü? Nemenem bir kültürdü bu ki, Türk dünyasının direnç zamanını "Duraklama Devri” saçmalığıyla tesmiye edilmesine sebep olmuştu? Bu kültürü temsil eden şahsiyeti fark etmenin insanı götürdüğü yer neresi?
Taşları Yemek ilelebet Yasak KalacaktırAlıntı
“Benim naçiz vücudum bir gün elbet toprak olacak; fakat taşları yemek ilelebet yasak kalacaktır.”
Lâtife mi yapıyorum, yoksa nazire mi? Ne biri ne öbürü... Hiçbir letafetle temas imkânı kalmadığından lâtife yapmıyor, yapamıyorum. Türk topraklarında takdir salâhiyetinin hiçbir cinsini tefrik etmek ve hele de temyiz etmek imkânı bırakılmadığından nazire yapmıyor, yapamıyorum.
Sadece Türkiye’nin “cebren ve hile ile” getirildiği yerde, yazdıklarımı okuyanların sahip oldukları değerleri yoklama ihtimalini büyütmek istiyorum. Yazdıklarımı okuyanların her biri, eğer değere kavuşabilirlerse, bu kavuştukları değerin ancak İslâm kaynağından doğmuş bir istinadı olabileceğini bilmelerini istiyorum.
Üstelik benim ne istediğimin herhangi bir kıymetiharbiyesi olmadığından haberdarım. Yazdığım her cümlenin karşısına, “Hep yaptığı gibi yine zırvalamış!” diyerek çıkanların nelerle iştigal ettiğinin âyan beyan olduğu günlerde yazıyorum bu önsözü. Yani hangi hacının koltuk altından hangi haçın çıktığının kolayca anlaşılabildiği günlerde.
Sen derin sularındayken gecenin ben daha karanlığında senin yürümeyi denedim aklım kıyındaydı ama ruhum senin açıklarında, gece de gündüz de hep sende boğulmayı diledim boğuldum da çok şükür varım kalmadı istersen yoğum senin!