Bizim evde en sık duyulan laflardan biridir bu. Babam konuşur, Nazire Sultan, kendisinin bir fikri yokmuş, olamazmış gibi, "Sen bilirsin," der. Sadece bizde değil, belki her ailede böyle bu. Erkek düşünüyor, karar veriyor, kadın boynunu bü küyor. "Sen bilirsin."
Bu laf annemin zayıflığı, teslim olması gibi geliyor bana. İçim acıyor. Duyduğum her seferde, "Ben," diye geçiyor içimden hep, "Büyüdüğüm zaman bir erkeğe asla, 'sen bilirsin' demeyeceğim. Evlenmeye karar verdiğim Kemal'e bile."
"Ben bilirim de.."