İki çay söylemiştik biri açık keske yalnız bunun için sevseydim seni.
Açık çay içerdi hep, demli olunca bardağın diğer tarafından beni göremezmiş, öyle derdi.
Ey benim gülen yüzüm, sevgilim…
Senin güzelliğin dünyaya dedikodudur.
Bu ne güzellik…
Bu ne yüz…
Bu ne güldür?..
Acaba saçın, amberi görüp mü
Misk kokulu olmuş?
Bu ne saç…
Bu ne kâkül…
Bu ne zülüftür?..
Aklım saçının kokusuyla doludur.
Bu ne güzel koku…
Bu ne ıtır…
Bu ne hoştur…
Gözyaşı dalgalarım taşıp
Cahilsin; okur, öğrenirsin. Gerisin; ilerlersin. Adam yok; yetiştirirsin, günün birinde meydana çıkıverir. Paran yok; kazanırsın. Her şeyin bir çaresi vardır. Fakat insan bozuldu mu, bunun çaresi yoktur.