Ey alemlerin Rabbi, ben acizim, elimi tut, feryadıma yetiş.
Sen suçları bağışlarsın.
Bense senin kulun olmaya yakışmayan çok işler işledim.
Benim özürlerimi ört.
Kötülüklerimi yüzüme vurma.
Istanbul’dakiler, iş yapamayacak kadar yaşlanınca, köye dönerler. Bu, memurların emekliye ayrılmalarına benzer. Hayatları boyunca geçinemedikleri topraklara gömülmek, en son arzularıdır. Hiçbiri gurbette ölmek istemez.