Musa Özbakır
@Vega
Şu anda okuduğu kitap
Dünya içeriden dışarıya doğru genişler.Kalbin genişlediğinde.Daha çok sevdiğinde,daha açık ve farkında olduğunda.İçin içine sığmaz olduğunda.Senden sonra gelecekler için bir tohum ektiğinde.Hiç görmeyeceğin o insanları sevebildiğinde.Kalbin genişlediğinde dünyan genişler.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Hiciv ustası Molière den güzel bir komedi eseri daha.
Hastalık hastası varlıklı Argan ın etrafında dönen hikaye üzerinden dönemin hekim ve eczacıları eleştiriliyor.Tabi bu hikaye de de 
Cimri de olduğu gibi kendi çıkarları için evladını kullanan bir baba figürü mevcut.
Molière döneminin hekimlerini, onların hastalığa ve hastaya bakışlarını çok iyi aktaran bir oyun.Öyleki yazarın bu son oyunu olmuş ve bu oyuna öfkelenen dönemin hekimleri son anların da ona yardım dahi etmemiş.O dönemin Fransız hekimleri aslında bir şey bilmeyen hastalığa şifa olmaktan çok Latince havalı sözler söyleyen ve tek tedavi yönetimi olarak hacamat,lavman gibi yöntemlerle iyileşmeyi hastanın sorumluluğuna bırakan kişiler olarak aktarılıyor.Tabi tıp eğitimi ve eczacıların para kazanmak amaçlı yüksek faturalı ilaç yazma çabaları ve fakir fakültelerin para karşılışı diploma satması da cabası.
Başlık olarak bakacak olursak Hastalık Hastası olan bireyler halen daha yok değil.En ufak bir rahatsızlıkta doktor kapısı aşındırmayı adet edenler halen var.Dönem Allahtan Molière dönemini gibi kötü değil, belki de o dönemin eczacılarının yerini bugün İnternetten her derde deva diyerek takviye,ilaç satan düzenbazlar almıştır.
Tiyatro oyununu seyretmedim ama seyretmiş kadar oldum okudukça güldüğüm çok yer oldu.Üzüldüğüm şu oldu ki yazarın bu son oyununda eleştirileri kaldırmayan hekimlerin ona son anlarında müdahale etmemesi.Eğlenerek okunacak güzel bir eser.
Cimri de olduğu gibi kendi çıkarları için evladını kullanan bir baba figürü mevcut.
Molière döneminin hekimlerini, onların hastalığa ve hastaya bakışlarını çok iyi aktaran bir oyun.Öyleki yazarın bu son oyunu olmuş ve bu oyuna öfkelenen dönemin hekimleri son anların da ona yardım dahi etmemiş.O dönemin Fransız hekimleri aslında bir şey bilmeyen hastalığa şifa olmaktan çok Latince havalı sözler söyleyen ve tek tedavi yönetimi olarak hacamat,lavman gibi yöntemlerle iyileşmeyi hastanın sorumluluğuna bırakan kişiler olarak aktarılıyor.Tabi tıp eğitimi ve eczacıların para kazanmak amaçlı yüksek faturalı ilaç yazma çabaları ve fakir fakültelerin para karşılışı diploma satması da cabası.
Başlık olarak bakacak olursak Hastalık Hastası olan bireyler halen daha yok değil.En ufak bir rahatsızlıkta doktor kapısı aşındırmayı adet edenler halen var.Dönem Allahtan Molière dönemini gibi kötü değil, belki de o dönemin eczacılarının yerini bugün İnternetten her derde deva diyerek takviye,ilaç satan düzenbazlar almıştır.
Tiyatro oyununu seyretmedim ama seyretmiş kadar oldum okudukça güldüğüm çok yer oldu.Üzüldüğüm şu oldu ki yazarın bu son oyununda eleştirileri kaldırmayan hekimlerin ona son anlarında müdahale etmemesi.Eğlenerek okunacak güzel bir eser.
Fakat aşkın en büyük kanıtı,sevilen kişinin arzularına boyun eğmektir.
Birkaç ay önce tiyatro da izlediğim ve oldukça eğlendiğim bir oyundu "Cimri".Şimdi ise kitap olarak aynı haz ve mizaha ulaşmış oldum(biraz ters iş oldu benimkisi)
Bu eserinde olanca Cimriliği,katı ve zalimliğiyle bir varyemez olan etrafındakilere de adeta kan kusturan Harpagon ve ailesinin hikayesi ve ilerleyen olay gelişen tesadüfler neticesinde bir dram ortaya konur olanca mizahıyla.
Molière'e gelecek olursak kendisi Shakespeare den sonra insan gerçekliğine derinlemesine nüfus eden bir tiyatro yazarı olarak görülüyor.Komediyi ciddileştirerek ama gülünçlüğü de kaybettirmeden ciddileştirerek yeni bir akım oluşturuyor Shakespeare in tragedyaya halk şakalarını da katarak ulaştığı gerçekçi tiyatro ya Yeniçağa dramına ulaştığı gibi.
Hayatı olarak baktığımızda hem saray hem de halk ile içli dışlı olmuş her iki tarafla da ilişki kurmuş bir tiyatro yazarı,oyuncusu olarak Saray ile şehir, aydın kesim ile halk arasında bağ kuracak her iki kesimi birbiriyle buluşturacak her iki kesimin de anlayabileceği eserler ortaya koymuş.Bu yönüyle kendisinden daha usta olan saray kadrosunda olan Racine ve Corneille den daha etkin ve yaygın bir tiyatro ortaya koymuş.Hayatını tiyatro ya adamış yazar ve tiyatro ile ölmüş.
Okuması da izlemesi de güzel bir eserdi.Tiyatro suna gitme şansınız olursa izleyin derim, çeviri ve sunum olarak güzel bir deneyim olacaktır.
