Dostoyevski'nin yazarlığa ilk başladığı henüz çok gençken yazdığı ilk romanı.
Alekseyeviç ile Varvara Dobroselova'nın mektuplaşmalarını okuyoruz.
Yaşlı bir kâtibin çok uzak bir akrabası olan küçük bir kıza olan yakınlığını ve ona yardımcı olmasındaki çabalarını anlatıyor. Zorlukla büyük yoksulluk içinde geçinen ve kendisi bakılmaya muhtaç olan yaşlı kâtip kendini bu genç kıza karşı sorumlu hissediyor. Elindeki parayı ve daha sonra kazanacağı bütün parasını o kızın ihtiyaçlarını için harcıyor.
Makar ile Varvara yalnızlıklarına, yoksulluklarına ve sevgisizliğe karşı birbirlerinin dert odağı oluyorlar.Bu eserde yoksulluğu en dibine kadar hissediyorsunuz.
Yoksulluğun hiç güzel bir yanı olduğunu düşünmemiştim. Oysaki yoksulluk içindeyken fedakarlık, ince düşünmenin ve zorluklar içerisindeyken sürekli bir yolunu bulup hayatta devam etmenin güzelliğini görüp hissettim.
“Her şeyi fazla ciddiye alıyorsunuz, bu yüzden de mutsuz oluyorsunuz.”
"Anıların güzel olanları da, kederli olanları da insanı hep hüzünlendirir."