Hayalimi ve duygumu çevrenin rengine benzeterek,
Ömrümün sona erişini seyrediyor sanır bakışım.
Erir bu an, kalır ufkumda ışıksız bir renk
Gerçeklerim, elemim, karanlığım, düşüncelerim.
Kavuşmanın güzel kokusunu bir nağme, bir hava, bir gölge
Bu an hayallerin çevresine anlatır, dağıtır,
Bu an, bu an senin ey kayıp ve yok olmuş ruh,
Gözyaşımın çılgınlığını yatıştırmaya geldiğin ândır.
Gök, senin o zaman yasınla, hüznünle
Deniz, senin o zaman anılarınla doludur.
Havada son nefesin, ruhunun umutsuzluğunu anlatır
Akar sular, dereler, umutsuzluğunun son seslenişiyle.
…
Her akşamüstü ufuklarda bir selâm ararım
Her akşamüstü uzak, karanlık bir gökyüzünden
Kapkara bir sessizlik olan bir elemli çevreden
Doğar hayatıma sürekli bir ayrılık sanırım.
…