“Açlığı, yalnız kendi büzülmüş midesinde değil, çocuklarının da büzülmüş karınlarında duyan bir adamı nasıl korkutabilirsiniz? Onu sindiremezsiniz. Çünkü o, her korkuyu aşan bir korkuyu tatmıştır.”
Yine bitmesini istemeyerek okuduğum bir kitap. Aslında böyle güzel kitapları çok hızlı okuyup onlara hayatımda bu kadar kısa süreler ayırdığım için üzülüyorum ama daha sırada bekleyen onca kitap var. Kitabın konusuna gelecek olursak da insanları öldüren cidden insanların zalimliğiydi. Maya, Ayşe, Mari ve Nadia’da da aynısı oldu. Beni hem edebiyata hem de bilgiyi doyuran bir kitap oldu. İyi ki yazılmış, iyi ki okumuşum.