Adımı duymak, bizi ayıran bütün o yılların hızla, gerisingeri katlanmasından, üst üste binip kapanmasından farksız, zaman bir akordeon gibi kendi kendine kapandı ve bir fotoğraf, bir kartpostal ebadına indi, çocukluğumun en parlak, en göz alıcı yadigarını getirip yanıma oturttu, elimi tutup adımı söylemesini sağladı. Bizim adımızı. Bir şeyin döndüğünü, çıt diye yerine oturduğunu hissediyorum. Uzun zaman önce kopartılmış bir şey yeniden yerine yapıştırıldı.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Özledim seni. Buraya kesinlikle bayılırdın. Keşke yanımda olsaydın.
Keşke burada olsaydın.
Keşke burada olsaydın.
Kitabın en alıcı sahnesiAlıntı
Peki sen üzgün müsün?
Bunun üzerine babam gülümser, senin gibi bir kızım var ken neden üzülecekmışım ki? diye karşılık verirdi, fakat o yaşta bile anlardım. Yüzünün ortasındaki bir doğum lekesi gibiydi.
Ne zaman bu tür şeyler konuşsak, kafamın içinde bir fantezi sürüp giderdi: Bütün paramı biriktiriyorum, şekere ya da çıkartmalara tek kuruş harcamıyorum, domuz kumbaram dolunca da gerçi kumbaram domuz şeklinde değildi, bir ka yanın üzerinde oturan bir deniz kızıydı onu kırıyor, bütün parayı cebime atıyor ve babamın kız kardeşini aramaya koyu-luyorum; her neredeyse onu buluyor, parasını verip geri satın alıyor ve eve, babama getiriyorum. Babamı mutlu edecektim.
Dünyada onu hüznünden kurtarmaktan daha çok istediğim hiçbir şey yoktu.
Pekâlâ, bu gece rüyamda ne göreceğim? diye sorardı Baba.
Biliyorsun zaten.
Bir gülümseme daha. Evet, biliyorum.
Baba?
Evet?
İyi bir kardeş miydi?
Mükemmeldi.
Sonra yanağımı öper, battaniyeyi boynuma kadar çekerdi.
Kapıda, ışığı söndürmeden hemen önce, bir an duraklardı.
Kusursuzdu, derdi. Tıpkı senin gibi.
Markos, biliyor musun, insanların bu kadar geç kavraması çok tuhaf. İstedikleri şeylere göre yaşadıklarını düşünüyorlar. Yaşamlarına isteklerine göre yön verdiklerini. Oysa işin aslı, onları yönlendirenler, korktukları şeyler. İstemedikleri şeyler."