Erkam'ın evini çölde bir vaha gibi gördüler ve dine her giren orada ferahladı, kendini tanıyıp insan olmanın şerefini hissetti. Köle veya efendi, kadın veya çocuk, yakışıklı veya sakat... Erkam'ın evi, birbirine yaslanan canların buluştuğu nur mekâncık. Bazen sevinç, bazen hüzünle sabahlanan küçük merkez.