Mehmed Akif Safahat'ındaki bazı şiirleri Hasan Basri Çantay, Ferid Kam, Şerif Muhittin Targan gibi dostlarına ithaf eder. Gariptir ki bunların arasında sahabiden sonra en fazla sevdiği Ahmed Naim'in ismine rastlanmaz. Çünkü Naim o kadar yüksek bir mevkide bulunuyordu ki Akif Bey, ona takdim edilecek şiiri henüz yazmamıştı. Ancak ihtiyarlığında Mısır'da kaleme aldığı "Secde" adındaki şiirini Babanzâde'ye takdim etmesi için Fuad Şemsi'ye gönderdi. Fuad Şemsi Bey, adı geçen "Secde"yi Babanzade'ye göstererek, beğendiği takdirde kendisine ithaf edecekti. Tabii ki Naim Bey, "Secde" yi çok beğeniyor; Âkif'in kaleminden çıkan aslını kendisi alıyor, kopyasını Fuad Şemsi Bey'e veriyor. Naim Bey'in geç kalan cevabından şiiri beğenmediği gibi bir sonuç çıkaran Âkif, ithaf işinden vazgeçiyor ve kitabına alıyor.