Vincent Law
@Vincent_L
19 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Öncelikle herkese merhaba,
Öncelikle birazcık kitabın biçiminden konuşalım. Kitap 5 bölümden oluşmakta ve aralarında ufak bağlantılar olmasına karşın bir bölümü okuduğunuzda sizi diğer bölümü okumaya itecek bir konu sürekliliği maalesef yok(2-3 arasındaki bağlantı belki ayrı tutulabilir). Bu durumun neticesinde kitabın her bölümüne başlarken aslında yeni bir kitaba başlıyorsunuz ve bir kitaba başlarkenki sıkıntılar olan mekanı, zamanı ve karakterleri tanımak tekrardan baş gösteriyor.
Kitabın içerdiği bölümlere gelecek olursak, benim en çok sevdiğim bölüm 2. Bölüm ve 2. Bölümle bağlantılı olarak 3.Bölüm oldu. 2. ve 3. Bölüm arasındaki Amalfitano ailesinin hikayesindeki gerilim ve korkunun yükselişi bence çok güzeldi. Bununla birlikte belki de en çok tehlikeyi hissetmemiz gereken 4. bölümde(cinayetlerin işlendiği bölüm) okuyucu tarafından hissedilen tehlike seviyesi bir önceki bölümü geçemiyordu. Televizyon izlediğinizi veya bir haberi okuduğunuzu düşünün, haberdeki kasırgadan etkilenen sahilleri ve yanan ormanları görüyorsunuz ve sonra televizyonu kapatıyorsunuz, o an içinizde korku mevcut değil. Çünkü o kasırga ve yangının size ulaşamayacağını düşünüyorsunuz( Beyaz gürültü-Don Delillo kitabında daha iyi açıklar). 4. Bölümde benimsediğimiz ve aslında kitabın mekanı ve zamanında olmamızı sağlayan karakterler artık oradan uzaklaşmıştır ve haberler gibi olanları okuyor ve başka sayfaya geçiyoruz. Bu durumu sevemedim açıkcası. Kitabın son bölümü olan ( son sayfaları demek belki daha doğru olur çünkü 3. bölümü veya 1.bölümü son olacak şekilde kitap basılabilirdi) 5. bölümde bir anda kitabın bütününden ayrışıyorsunuz. Diğer bölümlerdeki en azından aynı bölgeye uğrayan karakterlerimiz için bu bölümde bu da mevcut değil. Karakterin (Arcimboldi) bölüm içerisindeki dönüşümünü
