Bookworm
@Virginiawlf
Deniz FeneriEdebiyat
Virginia'yı anlamak bu kitapta da hiç kolay değil. Bu kitabı okumak ayrı bir kafa ve anlayış ister. İlk başlarda kim ve ne olduğunu çözmek zor ama daha sonra o karakterlerin betimlemeleriyle kendinizi onların yerine koyuyorsunuz. Mr. ve Mrs. Ramsay ailesi ana konu ve onların yaşadıkları ruhsal durum. Virginia bu kitabında da ustalıkla bol betimlemelerden yararlanmış. İlk bu aile üzerinde gidiyor olay daha sonra Lily 'nin tablosuna dönüyor. Bu kitabın yansıttığı aslında çok kavram var. Feminist bir yazar olan Virginia her satırda kadınlar ve erkeklerin eşitsizliğinden bahsetmiştir. "Kadın yazı yazamaz, resim yapamaz" bununla karakterlerin hep üzerinde durmuştur. Bu insan algısına rağmen Lilly'nin resim yaptığını son sayfalarda şahit oluyoruz. Aslında Mrs. Ramsay çok duyarlı ve sıradışı bir kadındır. Herkesi kendine hayran bırakır ve o gidince ortamın ne kadar farklı olabileceğini de görmüş oluruz. Ailenin içsel durumunu da yansıtan her karakter. İç dünyanın çok farklı olabileceğini de kanıtlamıştır. Deniz feneri ise sadece bir semboldür. Belki o insanların bir kaçışı, huzuru olabilir. Bir umut bile olabilir onlar için. Son satırlarda ise Lily resmini tamamlar ve görmek istediği o tabloyu oluşturur. Belki de o tablo insanın kaderidir. Bizim oluşturduğumuz bir kader bilemeyiz. Virginia Woolfu anlamak meşakkat ister.
Cesur Yeni DünyaEdebiyat
Aldous Huxley'in eşi benzeri olmayan bir distopyası. Her yazar gibi o da dönemin şartlarından etkilenmiş ve geleceğe ümitsiz bir tutumla bakmıştır. 1932 yılında yazılan bu kitap o zamanlar Amerika'nın yükselme dönemiydi. Britanya iç sıkıntılar içinde yaşarken Huxleye göre Amerika ütopyaya yakın olma sürecindeydi. Kitaba gelecek olursam günümüze değindiğini belki de geleceğimizin tamamen böyle olabileceği ihtimali söz konusudur. Duyguların, anne ve babaların, bağlılığın olmadığı robotlaşmış bir toplum var. Bu kötü gibi gelebilir kulağa ama aslında bildiğimiz kötü duyguların olmadığı (üzüntü, acı gibi) mükemmel hayatı arzuladığımız bir dünya. Her insan kötü bir şey yaşamak istemez ve bunlardan kaçar aslında. Onların kaçış yoluysa soma denilen bir hap. Çifleşme kavramının tamamen farklı olduğu bu adada kimse bir birine ait değil aslında. Yalnızlıktan korkan ve asla yalnız kalmayan bireyler, din olmadan ve ölüme korkusuzca bakılmasını sağlayan bir sistem. Anne ve babaların utanç sayıldığı bir düzen. Makineleşmiş bir üreme düzeneği var. Belki bazı yönleriyle tamamen kötülenmeyecek bir distopya. Bu kitapta yer alan vahşi ise onlardan tamamen farklı ve başkaldırı yapan bir insan. Edebiyat, sanat, bilim ve felsefe gibi güzellikleri hiçe sayıp insan hazzına odaklanmış düzenli bir toplum var karşımızda. İlk başlarda okuyunca bildiğimiz distopyalardan çok farklı olduğu anlaşılıyor. Bu kitap sadece bir düzeni yansıtmıyor aynı zamanda bir çok mecazi anlamlarla olaylara ve kişilere gönderme yapmaktadır.
Yeraltından NotlarEdebiyat
Yeraltından notlar aslında insanın ruhsal durumu ve zihnidir. Aklın ve mantığın önemsiz olduğu bu toplumda değerli olan şey mal, mülk, maaş ve ünvandır. Sen ne kadar mantıklı ve çalışkan olursan ol seni ezeceklerdir çünkü bunu kendilerinde hak görürler. İç dünyasını ancak yeraltında olan anlayabilir. Yalnızlığa ve kitaplara sığınan onlarda huzur ve mutluluğu arayan kişidir bu yeraltındaki insan. Topluma dahil olamaz, çabalar ama boş bir çabadır. Huzursuzdur ama kendine eğlence arar. Sonuç yine o mağaraya dönüştür. Bağlanamaz, hissedemez. Hisseder ama nefretle ya da başka türlü. 'canlı yaşam' dan tiknir ve sonunda kendi kabuğunda yaşamaya devam eder. Dostoyeski işte yeraltından biridir.