Vogue Tıp
@VogueTIP
37 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Ne kadar şık bir eser
Son zamanlarda okuduğum en keyifli, en etkileyici ve belki bir romandan çok daha güzel olay kurgusuyla bu uzun öykü sanatçı ruhumu fetheden eserler arasına girdi. Metindeki ifadelerin gücü, betimlemelerin canlılığı, fikirlerin hayat buluşu kısacası eser birçok yönüyle kendine hayran bıraktı. Üstelik tüm bu donanım gayet akıcı ve net dile getirilmiş. Ne fazla bir kelime ne de eksik bir tarif var, her şey yerli yerinde ve dengeli. Burada Sayın Tevfik Turan'ın çeviride göstermiş olduğu titizlik ve bütüncül yaklaşımına da dikkat çekmemiz gerekir. Bu kadar donanımlı ve etkileyici bir metni, aslından uzaklaşmadan akıcılığını kaybetmeden aktarabilmek bir ustalık gerektirir.
Eserdeki tüm sahneler, tüm geçişler, tüm düğümler ve çözümler o kadar güzel bir sıra ve tabiki o kadar güzel dile getirilmiş ki. Sayın Süskind'den ilk defa bir eser okudum ama diğer eserlerini de son derece merak ediyorum, keşfetmekten büyük keyif aldım.
Metin üzerine detaylı veya ipuçları içeren bir yazı hatırlamadım çünkü zaten oldukça ince olan eserin büyüsünü sizler için bozmak istemiyorum, en kısa zamanda okumanız dileğiyle...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Enkaz var, enkaz varEdebiyat
Oscar Wilde'nin anekdotlarından, düşünce yazılarından ve zihin esintilerinden kırparak sahip oldukları bağlamlardan uzaklaştırılarak bir derleme hazırlanması hoş olmamış. Belki de ifade edilmek istenen düşünce, verilmek istenen mesaj veya vurgulanacak olan, bambaşka bir kapıyı açacakken oluşturulan eserde tek başına ve tüm zenginliklerini kaybetmiş durumda.
Eseri okurken bir enkazda gezerken hatıra parçalarına rastlıyormuşum gibi hissettim. Bu hatıraların anlatmak istedikleri ne benim anladıklarım ne de benim anladıklarım bu hatıraları tamamlayabilir.
Bir eseri anlamak nasıl sunulduğuna da bağlıdır. Doğru sunmadığınız bir şeyin doğru anlaşılmasını bekleyemezsiniz.
Hiçlik varlığın alternatif bir tasarım modelidir.Felsefe
Bu kitapla tamamen bir tesadüf üzerine göz göze geldik. Kitaplıklar arasında dolaşırken kulaklarımda en sevdiğim arkadaşımın sohbeti eşlik ediyordu bana -söylemek gerekirse onunla tanışmamız da bir tesadüfler silsilesi- Tasarım ve felsefe ilgilenmekten büyük haz aldığım iki farklı alanken kitabın kapağında ikisini yan yana görmek beni çok heyecanlandırdı. Bir felsefe-psikoloji kitabı almak için ziyaret ettiğim raf bana dünyanın en anlamlı ve güzel hediyesini sunuyordu adeta; ben de hemen kabul ettim.
Kitabın başlığından, kapağından içeriğinin aslında ne kadar da orijinal ve kaliteli olduğu mesajını alıyorsunuz. İçinde ufak bir gezintiye çıktığınız anda da ne kadar başarılı düzenlenmiş ve görsellerle de desteklenmiş olduğu dikkatinizi çekecektir. Eserde pek çok konu başlığı kısa ama yeterli miktarda yer buluyor kendine; çok sayıda anektod, derleme, yorum, referans kaynak, araştırılması gereken isim, yeni kavramlar ve açıklamaları bunlardan bazıları. Okurken altını çizdiğim çok yer oldu; ilk defa duyduğum ve öğrendiğim daha fazla şey. Tanımlar ve sınıflamalar bana her zaman karmaşık gelen durumlar, ancak İsmail Tunalı'nın tüm birikim ve deneyimleri ile oldukça sade kaleme alması beni kendisine bir kez daha hayran bıraktı. Öyle ya her şeyi bilip bildiği her şeyi de yazabilirdi. Eserin dilindeki denge, akıcılık ve Türkçenin güzel kullanımı okuma keyfinizi artırıyor.
Her şeyin adım adım ele alanışı, parçadan bütüne ilerleyiş; kimi bölümlerde anlatılanların görsellerle desteklenmesi gerçek bir ustalık eseri. Bu noktada en keyif aldığım başlıklardan biri Mozart'ın Ayışığı Sonatı'nın ele alındığı bölümdü. Bir yandan parçayı dinleyip bir yandan da parçanın nasıl yorumlanacağını okumak çok etkileyici bir deneyimdi; bu sayede daha kalıcı bir öğrenme de gerçekleşmiş oldu.
Yok böyle bir eser
Puan vermedi·336 syf.··
Beğendi
·2022 15. kitabı
·13 günde okudu
·Okunma: 31 Ağustos 2022 12:55
Tek cümle ile ifade edecek olursam: hayran kaldım.
Müthiş bir kurgu, müthiş bir dil, müthiş akıcılık, müthiş bir yaklaşım, sorgulama, uçlarda dolaşma; ne roman ne deneme ne de kitap. Bütün hissettiklerimi ve düşündüklerimi ifade edebileceğim kelimelere sahip değilim galiba. Okurken ne kadar haz aldım, ne kadar çok yeri haklı buldum. Bu yetenek karşında saygıyla eğiliyorum. Milan Kundera'yı Milan Kundera yapan eser dedikleri kadar var. Bir birey nasil olur da hem kadın karakterleri hem erkek karakterleri bu kadar içten ve derin bir sezgi ile bilir ve yönetir, nasıl yanılmaz. Çok hayran kaldım; kendimi oldukça ilkel ve basit hissettim karşında ama okuduklarımla birlikte geliştim, hazzın doruklarına ulaştım, yolları öğrendim. Beni son yıllarda okuduğum kitaplar arasında en tatmin eden ve hatta şimdiye kadar okuduğum tüm eserler arasında 1. sıraya bir daha ayrılmaksızın oturan eser oldu.
Duyduğum hayranlık, yaşadığım göz kamaşması etkisini epey sürdürecektir; hatta benim bir parçam olarak kalacaktır. Cümlelerim ne kadar dağınık, ifadelerim ne kadar belirsiz oldu; büyük bir arayış içerisindeydim ve beni hedefe ulaştıran bu yolu bulmuş olduğuma hâlâ inanamıyorum.
Burada bütün karakterleri, eserin bağlarını ve yorumlamasını ele almak isterdim ama şimdilik değinmiyorum.
Bir kitabı ilk defa üst üste iki kere okudum -tam anlamıyla üst üste 100 sayfayı okuduğumu fark edince kaçan bir sey olmasın her şeyi sindireyim diye geri döndüm-, ilk defa beğendiğim yerleri çizmeyi veya yazmayı unutarak geçtim sayfaları. Yapacağım alıntılar beni yerimden kaldıracak ve üzerine düşündüklerimi hemen yazdıracak kadar derinden etkileyenler. Bu kitabı okumamış olmak çok büyük kayıp olur; hemen siz de okuyun, ertelemeyin. Okurken ara verin, düşünün, her bir noktayı sorgulayın ve yorumlayın.
Fernando Pessoa kırıntılarının derlenmesiyle oluşturulan kitabı çok da beğenemedim. Kapağını gördüğümde -çıkacağım- seyahate ne kadar da uygun diye düşünüp heyecanlanmıştım; okunması kolay bir basımla hazırlanmış Fernando ile yolculuk gerçekten cazip gelmişti. Oysaki sadece kırıntıları toplamışlar, hatta topladıklarını da esas bulundukları bağlamdan koparıp daha da ufalamışlar. Son derece keyfimi kaçırdı ve beklentimi karşılamadı. Pessoa'nın yarattığı atmosferden uzak cümleler ışıklı bir şehirde gökyüzüne bakıp yıldızları görmeye çalışmakla eşdeğerdi. Şimdi kitapta geçen parçaların bulunduğu her bir metine ulaşmaya çalışacağım.
