Volkan atalay
@Volkanatalay
Tutklanmaktan mı korktun, yaptığın şeyi kabullenmek zorunda kalmaktan mı ? Hayır efem yapmadığım şeyi kabullenmek zorunda kalmaktan...
Şu anda okuduğu kitap
Onu ben çocukluğumdan,
Ilk rüyalardan tanırım.
Yanlız yürüdüğüm zaman
Odur arkamdaki adım.
Onun korkusu, içimde
Ürkek bir dünya yaratan...
Reklam
Kırk kişiydi çerimiz ,
Düşüp kaldı yarımız.
Baş koyacak yerimiz
Yağız yerle taş olur.
Kılıcı yıldırım çeler ,
Attığı ok demir deler,
Ölüm gelse Kür Şad güler
On sekiz yıldan beridir.
Şimdi bunludur budur,
Kağan, bizi tek kodun.
Bunu sen ettin katun!
Parçalanır yürekler!
Katun seni aşmalı,
Öz yurdunu basmalı,
Yüz bin Çinli kesmeli,
Parçalanır yürekler!
Dünyanın dibine düşüyorum. Ölemiyorum, kalamıyorum, düşüyorum. Müthiş bir yalnızlık ve kalbime saplanan bir acı hissettim. Bu sadece Umut'un yokluğunun acısı değildi, gençliğimin geçip gitmisliginin, hayatımın boşunalığının acısıydı. Ne oluyor yaşıyorum da? Neye yariyor geçen bu yıllar ve ne bekliyordum ki zaten hayattan? Hayatım ne olduğunu ve nerede bulunacağımı bilmediğim bir arzunun gölgesini kovalayarak geçti.
Reklam