Semih Oktay
@Volpone
En sevdiğim,,, tam puan verdiğim romanlar:
5. DOKTOR JİVAGO Boris Pasternak
4. SALAMBO Gustave Flaubert
3. ÇİNGENEM Zaharia Stancu
2. KÖR BAYKUŞ Sâdık Hidâyet
1. PARA Pierre Rey
Sırtına yıldızlar kondurdum bu kitaplardan üçünün!
210 okur puanı
Ekim 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Aysuseverler
CASUS
Osman Aysu,
Yakamoz Yayınevi; İstanbul, 2008,
280 sayfa
Aysu'nun bu romanına 8 puan veriyorum...Yazarımıza ait sayısı elliyi bulan romanlar arasında SOĞUK TAŞLAR başlıklı olandan sonra okuduğum ikinci kitabı... Roman öyle pek sürükleyici filan değil; kitabı iki günde devretmiş olmamın sürükleyiciliğiyle bir ilgisi yok. Evet iki günde bitti zaten 280 sayfalık bu roman. Kitabın alttan ve üstten giyotin kesimi -yani karton kapak ile sayfalar arasındaki kot farkı- sıfır fakat karton kapak sayfa eninden iki hatta bazı yerlerde 2,5 - 3 mm. fazla... Bu kesim biçimi kitaba ayrı hava vermiş, güzel olmuş.
Aysu'nun bu romanına 8 puan veriyorum, dedim ama yine hocalarımdan intikam alırcasına 7,5 üzerinden 8 puan veriyorum. Öyle icap etti...Niye mi? Kendime göre sebeplerim var. Örnek veriyorum:
CASUS romanındaki Samim Vardar'ın yaşı Osman Aysu ile aynı..! Niçin?
Hem CASUS'ta hem SOĞUK TAŞLAR'da günümüzde kullanılmayan veya hiç anlaşılmayan kelimeler kullanılmış...Niçin?
Roman kahramanlarının ağzından pek çok açıklamalar yapılmış ve olayların içyüzü izah edilmeye çalışılmış...Niçin? (Yazar okuyucuların zekâsını hafife mi alıyor?)
Kaynak soru: Yazar'ın kendi yazdığı romanları arasında en sevdiği roman hangisi?
Bir kaynak soru daha: Yazarımız'ın kendi yazmadığı hâlde en çok beğendiği ilk üç roman,,, ne diyeceğimi şaşırdım şimdi... Vardır okuduğu romanlar eminim, demek istediğim kendi yazdığı tür romanlara benzeyen romanlar vardır...İşte bunların arasından beğendiği ilk üçünü bildirebilir mi?
CASUS romanını 27 eylülü 28 eylüle bağlayan gece saat 1:30 sularında devrettim. 25 Eylül akşamı öylesine -gerçekten öylesine- elime aldığım bu romanı, Osman Aysu'nun okuduğum ilk romanı olan SOĞUK TAŞLAR'dan daha iyi buldum. Her iki romanında da belirgin kahramanlar yaratmamış
Yazar'ın mutlu mutlu gülümsediğini görüyorum sanki!
Puan vermedi
ŞAH MAT
Mario Mazzanti; Roman; Sonsuz Kitap Yayınları; İstanbul, 2011; 512 sayfa (24 Ocak 2012 Salı) (9)
ŞAH MAT romanı tür olarak Cinaî Roman, popüler deyişle bir "polisiye roman". Yazarı Mario Mazzanti bir İtalyan; tıp fakültesinde okumuş, mezun olmuş.
Bu romanı 19 Aralık 2011 Pazartesi öğleüzeri devretmiştim. Önemli değil elbette,,, bir romanı okuyup bitirdiğim tarihin ne önemi olabilir ki? Bu tarih anca' romanı okumaya başladığım vaktin 16 Aralık 2011 Cuma akşamüzeri olduğunu söylersem bir önem kazanabilir.
Kahramanlarını anlatarak başlıyor roman. Önce Claps, sonra katil, sonra Greta Alfieri ile Montanari, sonra Adriana Maggesi anlatılıyor. (Romanı okumak niyetinde olan buradan sonrasını okumasın!) Adriana Maggesi ilk cinayetin kurbanıdır. Öyle bir kurban ki, yaşasaydı, kendisini öldürmüş olan suç aletinden hicap duyar, cinayetin açığa çıkmasını bile istemeyebilirdi bir ihtimal. Grange'ın ŞEYTAN YEMİNİ adlı romanından etkilenmiş olsa gerek Mazzanti.
Giriş bölümleri alıştığım kıraat sınırlarını aşıyordu... Cinayet sıra dışı, ceset sıra dışı, katile ulaşma hamleleri sıra dışı olunca ilk sayfaları yutarcasına okudum. Polis, cinayetin duyulmasını istemiyor bir süre için. Fakat Greta Alfieri isimli Gazeteci Kız olaydan kısa zaman sonra öğrenmiştir bu cinayeti, öğrenir öğrenmez de katile ulaşmak adına her yolu denemeye başlar. Denediği bu yollar cinayeti
soruşturmakla görevli komiser Sensi'yi âdeta canından bezdiriyor. Hatta Sensi öfkeleniyor, hırsından çatlıyor. Sensi, cinayeti işlemiş gibi gördüğü Morganti'yi hapse atıp olayı kapatmaya niyetlidir ama polise yardımcı olan Suç Psikiyatristi Claps hiç de onun gibi bakmamaktadır olaya. Katilin profilini çıkarmakla uğraşan Claps o güne kadar hiç görmediği karışık bir cinayetle baş başa buluyor kendisini. İlk cinayetin
Mahonney
Afallamıştı Mahonney:
"Şah damarım kesilmemiş olsa bari!..’’ diye geçirdi içinden.
Ve bu onun gece ve ölüm tarafından yutulmadan önceki son düşüncesi oldu.
