Tuğçe
@Vtugce
6 Şubat 1995
297 okur puanı
Ekim 2016 tarihinde katıldı
"İşte bunun için hastalığı asla affetmeyeceğim, diye tekrar edip duruyorum içimden, onu asla affetmeyeceğim. Bir insanın canını onu aşağılamadan da alabilirsin."
Sayfa 37
"Bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde hâlâ var olduğumuz söylenebilir mi?"
Sayfa 17
"Çiçekler aslında ölülerin gizli periskopları değil midir? Acaba ölüler dünyayı toprağın altında çiçeklerin saplarından mı izlerler?"
Sayfa 16
10/10
2026 23. kitabı
Stefan Zweig…
Her kitabında bir kez daha hayran kaldığım nadir yazarlardan. Bu kadar kısa yazarak bu kadar uzun anlatabilmek, bir hikâyeyi değil bir ruh hâlini yaşatabilmek gerçek bir ustalık. Olayları değil, insanın içindeki çatlakları yazıyor. Cümleleri kısa ama etkisi derin sayfalar az ama hissettirdikleri uzun. Onu okurken zamanın nasıl geçtiğini, kaç sayfa çevirdiğimi fark etmiyorum. Çünkü hikâyeyi okumuyorum, zihnin içinde dolaşıyorum. Zweig gerçekten insan ruhunun cerrahı.
Bu kitapta da yine aynı ustalık vardı. Üzerine fazla söz söylemeye gerek yok. 
Korku 
Stefan Zweig
