Vural Öztürk

Vural Öztürk
Tekamül yolunda sürgün
Kuyu
Matemler kurulmuş gönlüme Ağlamaktan göz pınarları kurumuş Akla geldikçe sineye çekilen Ahhh sözler sağır kulaklarıma Teselliler yetersiz Dibindeyim Kuyunun dibinde Yusuf gibi Beni kardeşilerim atmadı Ben atladım Kurtarılmayı bekliyorum yakınım yok Allahım var yaşayasım yok Tövbe ettim gayrı ne günahım ne sevabım olur Koca bir arafım Kitabım var imanım var ibadetim yok Umudum var şansım yok Kuyum var suyum yok Var yok Yok Vu. Öz.
Edebiyat
Reklam
Şiirleme 1
Güne rağmen batıyor umut doğudan Kızıl saçlı bir kadın beyazlığından Kara tüylü bir karga karanlığına Çaresiz takip ediyor bir melodi Çağrıyor hüzün odası bağrına Davran diyor yaşlı yüreğime Son bir gayret daha.... Vu. Öz.
Şiir
Gece 2
Ey beni uzaktan izleyen melek Tut götür ellerimden sürükleyerek Kayıtsız durma öylece bilerek Her gün bana işkence ederek Sen meleksin kötülük yaraşmaz Benim aşkım emindir senden şaşmaz.
Gece
Gece çökmüş iken Vicdan muhasebesi üzerine Yaptıklarım mil çekti günün üstüne Güneş kaybolmuş iken Pişmanım gönlüm rahat Dileklerimiz tutmamış iken Umut depoladık doğacak güne Bu sefer acaba olacak mı diye
Düşünce
Ey kıyısına sığındığım liman Sıkıştırıp durma dalgalarınla beni salma denize Burası çok rahat ve sıcak Susarım, Suskunluğa hasretim...
Reklam