Arkasında pek az hatıra bırakan bu kardeş kendi halinde bir cimriydi. Rahip olduğu için kendisini rastladığı fakirlere sadaka vermek zorunda hisseder, ama onlara daima ya tedavülden kaldırılmış eski bakır mangırlar, ya da değerini kaybetmiş metelikler verir, böylece cennet yolundan cehenneme gitmenin bir çaresini bulurdu.
“Zənnimcə, kitab sevgisi deyilən bir sevgi var. Ana sevgisi, qardaş sevgisi, sevgili sevgisi kimi bir sevgidir. Bu sevgi insanda anadangəlmədir, ya sonradan oyanır? Bu haqda məlumatım yoxdur. Daha doğrusu, mən buna inanıram: Kitab sevgisi də bütün sevgilər kimi anadangəlmədir, amma yatır. Vaxtı gələndə oyatmaq lazımdır. Məndə kitab sevgisinin necə oyandığını düşünərək bu qənaətə gəlirəm"