Buna küçük bir örnek vermek gerekirse;
Sürekli iyi ve anlayışlı olan kişi Herkese yardımcı olur, kimseyi kırmak istemez.
Bir süre sonra tükenir,insanlar onu kullanmaya başlar, içten içe öfke birikir.Normalde öfkesini "kötü bir duygu" diye reddeder. Ama çıkmaza girdiğinde (gölgesindeki) öfkeyle tanışır. Sonra şunu öğrenir:
"Ben de sınır koyabilirim."
Burada karanlık taraftan çıkan şey saldırganlık değil, kendini koruma gücüdür.
Gibi buna benzer örnekler mevcut umarım cevap olmuştur.