•Nyx•
@Wasee
Insta: byznur_art
Ama sen beni öldüremezsin, Lord Despot. Ben senin ne kadar çok uğraşırsan uğraş, öldürmeyi asla başaramadığın şeyim. Ben umudum. 
Sissoylu - Son İmparatorluk
Sissoylu - Son İmparatorluk166 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
"Delilik nedir?" diye sordu bir bacağını göğsüne dayamış şekilde oturarak, buharsı eteği baldırlarının etrafında titreşerek sise karışıyordu.
"İnsanlar düzgün düşünemediği zaman olur," dedi Kaladin dikkatini dağıtan konuşmadan memnun bir şekilde.
"İnsanlar asla düzgün düşünmüyormuş gibi görünüyorlar."
"Delilik normalden daha kötüsü," dedi Kaladin gülümseyerek. "Aslında sadece etrafındaki insanlara bağlı bir şey. Onlardan ne kadar farklı olduğuna. Göze batan kişi delidir, sanırım."
Reklam
"Senin önceden dediğin şey doğru; insanlar pek çok konuda güvenilmezler. Ama güvenebileceğin bir şey varsa, o da açgözlülükleri."
"Bir defasında sırtında kafasından daha büyük bir taş taşıyan cılız bir adam gördüm, diyordu pasaj. Ağırlığın altında tökezliyordu; güneşin altında sadece peştamal ile gömleksizdi. Kalabalık bir anayol boyunca yalpalaya yalpalaya yürüyordu. İnsanlar ona yol açıyordu. Onun halinden anladıkları için değil ama adımlarının ivmesinden korktukları için. Bunun gibi birinin önünde durmaya cesaret edemezdin.
Hükümdar da bu adam gibidir, bir krallığın yükü omuzlarında yalpalayarak ilerler. Çoğu kişi önünden çekilir ama çok azı müdahale ederek taşı taşımasına yardım etmeye gönüllüdür. Kendilerini fazladan yüklerle dolu bir ömre mahkum etmesinler diye işe bağlanmayı istemezler.
O gün arabamı terk ettim ve taşı alarak adam için taşıdım. İnanıyorum ki muhafızlarım utanmıştı. Kişi böyle bir işi yapan gömleksiz bir garibanı görmezden gelebilir ama hiç kimse yükü paylaşan bir kralı görmezden gelemez. Belki de daha sık yerlerimizi değiştirmeliyiz."
Resim yapmanın büyüsü daha güzel anlatılamazdıEdebiyat
"Çizdiği zaman, sadece kalem ve kağıtla çalışıyormuş gibi hissetmiyordu. Bir portre çizerken, araç gereci ruhun ta kendisi oluyordu. İnsanın bir yaprak ya da bir parça sap gibi minik bir çentiğini ayırıp sonra da ektiğinde kopyasını yaratabileceği bitkiler vardı. Shallan insandan bir Hatıra aldığında, ruhlarının bir tomurcuğunu makaslıyor ve bunu sayfanın üstünde yetiştirip büyütüyordu. Kalemden kas, kağıt hamurundan kemik, mürekkepten kan, kağıdın dokusundan deri. Bir ritme, bir tempoya kapılırdı; kaleminin gıcırtısı, çizmekte olduklarının nefesinin sesi gibiydi."